کناره گیری کارکنان

هدف از تحقیق حاضر، طراحی مدل رفتارهای کناره گیری کارکنان در سازمان های ورزشی بود. روش تحقیق حاضر، با رویکرد کیفی به روش داده بنیاد است که ازنظر هدف کاربردی و ازنظر جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی انجام گرفت جامعه آماری این پژوهش شامل اساتید مدیریت ورزشی است که پژوهش هایی در حوزه رفتار سازمانی انجام داده باشند و همچنین مدیران منتخب هیئت های ورزشی، مدیران ادارات ورزش و جوانان و مدیران فدراسیون های ورزشی که دارای سابقه مدیریتی بیش از 5 سال و تحصیلات دکتری می باشند و به روش نمونه گیری هدفمند یا نظری انتخاب شدند (20 نفر). ابزار تحقیق، مصاحبه نیمه ساختاری بود که تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت. برای روایی و پایایی تحقیق، از روش مقبولیت، انتقال پذیری و تأییدپذیری استفاده شد. جهت کدگذاری باز، محوری و گزینشی از رویکرد کیفی گراندد تئوری (تئوری زمینه ای) استفاده شد. بر اساس کدهای باز شناسایی شده، کدهای محوری شکل گرفتند و به کمک کدگذاری انتخابی مدل نظری توسعه پیدا کرد، سپس مدل پارادایمی با نظر خبرگان مورد تأیید قرار گرفت. الگوی رفتارهای کناره گیری کارکنان در سازمان های ورزشی متأثر از عوامل فردی، سازمانی، مدیریتی و مربوط به شغل و با در نظر گرفتن راهبردهای استخراجی (حمایتی، توانمندسازی روان شناختی، برنامه ریزی و نظارت) که متأثر از شرایط زمینه ای (جذب و به کارگیری) و شرایط مداخله گر (قوانین، منابع انسانی و محیطی) می باشد، می تواند منجر به پیامدهای فردی و شغلی برای کارکنان سازمان های ورزشی گردد.