توسعه فرهنگی پایدار

یکی از گام های مهم توسعه فرهنگی، حمایت مؤثر از حقوق و آزادی های فردی است که این مهم در هیچ نظام حقوقی بدون امنیت قانونی امکان پذیر نیست.  مردم باید نسبت به حقوق و وظایف خود آگاه باشند و بتوانند نتیجه اعمال حقوقی را پیش بینی کنند. در این مرحله، اصل امنیت حقوقی به عنوان یک اصل پویا مطرح می شود که ایستایی نظام حقوقی را خدشه دار می کند؛ ازاین رو، هدف از انجام پژوهش حاضر به شیوه توصیفی-تحلیلی، تبیین جایگاه توسعه فرهنگی پایدار جهت نیل به امنیت حقوقی پایدار است. نتایج این پژوهش گویای آن است که شناخت هرچه دقیق تر و درست تر توسعه فرهنگی پایدار و درنهایت رسیدن به امنیت حقوقی پایدار، از ضرورت و اهمیتی انکارناپذیر برخوردار است. توسعه فرهنگی درپی آن است تا برخلاف مبانی فکری غرب در جهان که راهی برای سلطه سرمایه داری غرب بر بشریت است، با رویکردی اسلامی، درونی و بومی به بهره مندی از پیامدهای مؤثر بیرونی توسعه بپردازد و به شناخت عمیقی از  باورها و ارزش های ملی و محلی فرهنگ جامعه دست یابد تا بتواند گامی درجهت جهانی کردن فرهنگ خود بردارد. علاوه بر این، توسعه فرهنگی مبتنی بر تعالیم وحیانی می تواند در جامعه ایفای نقش کند و بر تحقق امنیت حقوقی تأثیرگذار باشد.

ما به سمت جامعه ای که واقعا پلورالیست است نگاه می کنیم، جایی که قدرت در میان گروه های اجتماعی بیش تر از امروز تقریبا در هر کشوری توزیع می شود، اما در آن جا که ارزش های مختلف و فرهنگ های مورد علاقه و گروه های مبتنی بر مکان، گروه های مستقر در یک عرصه عمومی به رسمیت شناخته شده و مذاکره می شوند. با توجه به تنوع اجتماعی کنونی در اکثر شهرها در سراسر جهان، مردم، مکان های عمومی با دیگران را از طیف وسیعی از زمینه های فرهنگی و شیوه های قومی به اشتراک می گذارند. بنابراین، هدف پژوهش تبیین مفهوم و نقش توسعه فرهنگی پایدار در فرآیند طراحی مکان شهری در محدوده گنبد علویان شهر همدان می باشد. این پژوهش در چارچوب استراتژی ترکیبی کمی و کیفی و به روش پیمایشی انجام گرفته است. علاوه بر این، این پژوهش توصیفی- تحلیلی و استنباطی می باشد که برای تجزیه و تحلیل اطلاعات در سطح توصیفی از ویژگی های دموگرافیکی، میانگین ، انحراف معیار، ماکزیمم و مینیمم نظرات و واریانس و برای بررسی صحت و صقم فرضیات پژوهش از آزمون کولموگروف اسمیرنوف و در سطح استنباطی نیز برای آزمون فرضیه ها از آزمون T تک نمونه ای، تکنیک ANP و فرمول پیشنهادی لین و همکاران استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش را شهروندان بالای 18 سال شهر همدان تشکیل داده اند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 175 نفر برآورد شده است. روش نمونه گیری، نمونه گیری تصادفی و نمونه گیری معیار است. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ساختاری و بسته در قالب مقیاس لیکرت (1- کاملا مخالف؛ 2- مخالف؛ 3- بی نظر؛ 4- موافق؛ 5- کاملا موافق) می باشد. معیارهای نه گانه به کار رفته در پژوهش در پرسش ها جای گرفت و همه پرسش ها در مقیاس پنج گزینه ای لیکرت تنظیم شدند. یافته های پژوهش به دست آمده از آزمون T تک نمونه ای حاکی از آن است که شاخص اجتماعی و فرهنگی، شاخص اقتصادی، شاخص ایمنی و امنیت، شاخص منظر شهری و زیبایی شناسی، شاخص حرکت و دسترسی، شاخص کاربری و فعالیت، شاخص فرم کالبدی، شاخص زیست محیطی و شاخص حس تعلق و مشارکت افراد برازش مناسبی با داده های مشاهده شده دارند و نتیجه، فرضیه یک، فرضیه دو و فرضیه سه با توجه به این که سطح اطمینان به دست آمده برای عوامل مورد اشاره مثبت است، می توان استنباط نمود که تمامی شاخص های ذکر شده در فرآیند طراحی مکان شهری موثر است. همچنین، یافته های پژوهش حاصل از نرم افزار ANP نشان داد که بین معیار ها و زیرمعیارهای مورد نظر در این پژوهش ارتباط معنادار و دو طرفه ای وجود دارد.