پرونده های حقوقی

با توسعه چشمگیر ورزش در دهه های اخیر و تبدیل آن به یک صنعت بزرگ و پرمخاطب، مباحث حقوقی مربوط به آن نیز غامض تر و پیچیده تر شده اند. سوابق نشان می دهد که پرونده های حقوقی کشور ایران در اکثر موارد در محاکم بین المللی شکست خورده اند، بنابراین هدف از پژوهش حاضر واکاوی دلایل شکست پرونده های حقوقی ایران در دعاوی بین المللی ورزشی بود. پژوهش حاضر از منظر هدف، کاربردی و از نوع آمیخته و با چارچوب پارادایم تفسیری اثبات گرایی بود. جمع-آوری داده ها با استفاده از مصاحبه های عمیق با متخصصان آشنا به مسائل حقوق ورزشی انجام شد. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی بود که تعداد 28 مصاحبه به صورت مجازی برگزار شد. بر مبنای نتایج حاصل از تحلیل روش شناسی کیو، یافته ها نشان داد که شش عامل عدم تخصص گرایی، مشکلات آموزشی و اطلاعاتی، خلاء های قانونی و قراردادی، مشکلات ساختاری ورزش کشور، سیستم دلالان و دست های پشت پرده و در نهایت مشکلات نظارتی و تنبیهی از جمله عوامل موثر بر شکست پرونده های حقوقی ایران در دعاوی بین المللی ورزشی بودند. با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت که مدیران، مسئولان و دست اندرکاران سازمان ها و باشگاه های ورزشی با توجه به دلایل شناخته شده می توانند به عنوان پلی برای حرکت به سمت موفقیت در پرونده های حقوقی در دعاوی بین المللی ورزشی استفاده نمایند.

در سال های اخیر شکایات و پرونده های زیاد کشور ایران در مجامع بین المللی سبب پیامدهای منفی بسیاری در زمینه دیپلماسی ایران شده است. بنابراین هدف پژوهش شناسایی عوامل شکست ایران در دعاوی بین المللی ورزش با محوریت فوتبال بود، روش با توجه به ماهیت موضوع و اهداف پژوهش به صورت کیفی و مبتنی بر نظریه برخاسته از داده ها به روش استراوس و کوربین است. جامعه آماری پژوهش را خبرگان حوزه حقوق ورزش و فوتبال به تعداد 18 نفر (حد اشباع) و به صورت هدفمند و گلوله برفی تشکیل دادند، طبق یافته ها الگوی نهایی شامل؛ عوامل علی (بی توجهی به رعایت مفاد قراردادهای ورزشی، آشنانبودن با قوانین و مقررات حقوقی ورزش، نبود توجه به شرایط اساسی صحت معاملات و ماهیت کارگزار ورزشی)، عوامل زمینه ای (نبود توجه به حقوق و تعهدات رسانه ای، نبود توجه به حقوق و تعهدات کارگزاران، نبود توجه به حقوق و تعهدات باشگاه ها، نبود توجه به حقوق و تعهدات مقتضی، نبود توجه به حقوق و تعهدات مدیران)، عوامل مداخله گر (اختلافات قوانین و مقررات فدراسیون فوتبال، اختلاف میان باشگاه ها، اختلاف برخواسته از شرایط بازیکنان، اختلاف میان باشگاه و بازیکنان)، راهبردها (بهره وری از قوانین ورزشی موجود، آموزش و اطلاع رسانی) و پیامدهای حاصل (بهبود تصویرسازی بین المللی ورزش، بهبود مسائل حقوقی ورزش، توسعه ارتباطات ورزشی، توسعه فوتبال و توسعه وجهه سیاسی) می باشد، لذا پیشنهاد می شود مدیران، مسئولین ورزشی و بازیکنان آگاهی های لازم را در ارتباط با بندهای قراردادهای ورزشی و مصادیق قانونی نظیر: آیین نامه های مصوب فدراسیون فوتبال، قوانین مدنی، قانون کار و سایر قوانین مجلس شورای اسلامی را داشته باشند و از آن بهره بگیرند.