تینا باقری

بانک ها مانند سایر بنگاه های اقتصادی همواره سعی در بیشینه کردن سود خود دارند. در این خصوص بانک ها با شیوه های گوناگونی در تلاش هستند که افزون بر بیشینه کردن سود، به یک سطح ثابت از میزان سود نیز دسترسی داشته باشند. عواملی که از آن ها با عنوان متغیرهای داخلی بانک یاد می شود، عمدتاً در اختیار بانک ها هستند و بانک ها با اختیار کردن یک مقدار بهینه از این متغیرها به دنبال بالابردن میزان سودآوری خود هستند. در این میان برخی از عوامل، خارج از کنترل بانک ها هستند که از جمله این موارد می توان به متغیرهای کلان اقتصادی اشاره داشت. بر این اساس، در این تحقیق سعی شده است که تأثیر چرخه های تجاری و نقشی که ساختار مالکیت بانک ها در این چرخه ها می تواند بر میزان سودآوری آن ها داشته باشد، بررسی شود. به همین منظور، در این تحقیق با استفاده از روش اقتصادسنجی داده های تابلویی و در طی سال های 85 تا 96، نحوه تأثیرپذیری سودآوری 18 بانک داخلی در ادوار تجاری بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که در بازه زمانی مورد بررسی، سودآوری کل نمونه تحت تأثیر ادوار تجاری قرار نگرفته است؛ اما زمانی که با استفاده از متغیر مجازی ساختار مالکیتی، اثر چرخه های تجاری بر سودآوری بانک های دولتی از سایر بانک ها تفکیک شد، چرخه ای بودن سودآوری این بانک ها در ادوار تجاری مشاهده شد.

با عنایت به اینکه پیاده سازی بانکداری شرکتی توسط بانک های ایرانی امری بسیار پرهزینه و زمان بر است و با توجه به اینکه پیاده سازی بهینه آن نیاز به ایجاد تغییرات وسیع سازمانی دارد؛ سطح بندی اقدامات اجرایی بر پایه مدل کسب و کار هر بانک می تواند منجر به اخذ بیشترین نتیجه از اقدامات صورت پذیرفته شود. در این پژوهش از رویکرد مدلسازی ساختاری تفسیری جهت سطح بندی بلوک های مدل کسب و کار بانکداری شرکتی در ایران استفاده شده است. این رویکرد اولویت های اجرا و نیز خروجی ها و ورودی های هر بلوک کسب و کار را جهت سطح بندی چهارچوب کسب و کار مدنظر قرار می دهد. نتیجه نهایی این پژوهش چهارچوبی سطح بندی شده است که ابزار تولید مدل کسب و کار بهینه بانکداری شرکتی را در هر بانک فراهم می آورد.