محمدتقی اسماعیل پور معلم

ادعیه و زیارات در شیعه، علاوه بر جنبه های عبادی و معنوی، حاوی معارف دینی و تاریخی بسیار گران بهایی هستند که همواره مورد توجه پژوهشگران و علمای دینی قرار گرفته اند. یکی از مسائلی که در ارتباط با این آثار مطرح می شود، مسئله صحت سند و محتوای این دعاهاست. برخی از این متون از اعتبار بیشتری برخوردار هستند؛ درحالی که در موارد دیگر، مانند دعای علوی مصری ابهامات و پرسش های جدی در خصوص اصالت و سند آن وجود دارد. دعای علوی مصری که به امام زمان(ع) نسبت داده شده است، به عنوان دعایی که در عصر غیبت صغرا در عالم خواب به شخصی از سادات منتسب به امیرالمؤمنین(ع) تعلیم داد شده، شناخته می شود. پژوهش حاضر با روش اسنادی‑انتقاد ، در پی بررسی دقیق سندی و محتوایی این دعا است. نتایج این تحقیق نشان داد که ضعف های موجود در سلسله سند دعا، ابهام در شرایط دریافت آن ‑ که در عالم خواب رخ داده است‑ و وجود تناقضات محتوایی با آموزه های قطعی اسلام، باعث تردید در صحت انتساب این دعا به امام زمان(ع) شده است.