سید محسن غفاری قره باغ

حدیث معتبر از اصلی ترین منابع دینی مسلمانان است که همواره مورد عنایت و پاسداری جدّی بوده ولی در عین حال از دستبرد دروغ پردازان و دشمنان اسلام مصون نمانده است . درآمیختگی روایات نادرست با احادیث درست در جوامع حدیثی زمینه کاوش از قرینه های درستی و اعتبار حدیث را فراهم می آورد. موضوع بودن از ضعف های مهم حدیث می باشد که باعث می شود حدیث از حجیت خارج شود . وجود ج عل ح دیث قطع نظر از انگیزه های گوناگون مورد اتفاق دانشمندان اسلامی می باشد . محدثین در مواجهه با مشکل یاد شده ، افزون بر کاوش های رجالی و طرح مباحث درایه ، به نقد متن حدیث پرداخته و در این راستا ملاک ها و ضوابطی را برای شناسایی احادیث موضوعه مطرح کرده اند . در این مقاله تلاش شده است که با روش توصیفی ، تحلیلی به بررسی برخی از معیارهای اهل سنت در شناخت احادیث موضوعه پرداخته شده تا میزان استحکام قواعد مزبور در نقد احادیث نمایان گردد . یافته های این پژوهش با مطالعه در منابع حدیثی و بررسی آثار حدیث پژوهان ، سست بودن و عدم اعتبار و نا کارامدی این معیارها را نشان داده است.