ارائه الگوهای مناسب بودجهریزی برای اعمال مواد قوانین برنامه و تبصرههای بودجه از اهمیت ویژهای برخوردار است. مقالة حاضر که حاصل مطالعهای در این خصوص است، درصدد ارائه مدلی ریاضی برای بهینهسازی تخصیص اعتبارات محرومیتزدایی به شهرستانهای استان است. در این مقاله ضمن توجه و تعیین اهمیت و وزن شاخصهای توزیع اعتبار عمرانی استانی به شهرستانهای استان، فاصله وضع موجود هر شهرستان تا وضع ایدهآل(ضرایب محرومیت) تعیین میگردد. بودجه مورد نیاز هر شهرستان نیز محاسبه میشود و با مدل پیشنهادی تسهیم به فاصله ثابت تخصیص اعتبار بین شهرستانها صورت میگیرد. الگوی مزبور براساس دادههای مربوط به سال 1381 سازمان مدیریت و برنامهریزی استان خراسان و با توجه به محرومیتزدایی در میانمدت و کوتاهمدت صورتبندی میشود.
ارایه مدلهای مناسب بودجهریزی برای اعمال مواد قوانین برنامه و تبصرههای بودجه سالیانه از اهمیت ویژهای برخوردار است. به همین منظور مقاله حاضر که حاصل مطالعهای در اینباره است درصدد ارایه مدلی برای بهینهسازی تخصیص اعتبارات بند الف تبصره6 قانون بودجه به شهرستانهای استان است. در این مقاله ضمن توجه و تعیین اهمیت و وزن شاخصهای توزیع اعتبار عمرانی استانی به شهرستانهای استان، فاصله وضع موجود هر شهرستان تا وضع مطلوب که همان اهداف برنامه پنج ساله است تعیین میشود. بودجه مورد نیاز هر شهرستان نیز محاسبه میشود و با الگوی پیشنهادی تسهیم به فاصله ثابت تخصیص اعتبار بین شهرستانها صورت میگیرد. مدل یادشده بر اساس دادههای مربوط به سال 1381 سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان خراسان صورتبندی میشود. نتایج حاصل از مدل، با نتایج روش فعلی مورد استفاده سازمان (تسهیم به نسبت) مقایسه شده و نشان داده میشود که روش جاری سازمان بهینه نیست.