فهیمه توبره ریزی

پژوهش حاضر، به تحلیل و بررسی دقیق واژگان «إتمام» و «إکمال» و نقش آن ها در ترجمه های قرآن کریم می پردازد. این واژه ها علی رغم شباهت ظاهری، در متن قرآن، دارای ترجمه های مختلف، معانی و کاربردهای گوناگون هستند که فهم درست آن ها برای درک صحیح مفهوم آیات ضروری است. هر واژه در بستر خاص خود از نظر معنایی و فضایی قرار می گیرد و استفاده از آن نیازمند شناخت عمیق زبان و متن است. مترجمان مختلف، مانند مکارم شیرازی، گرمارودی و فولادوند، در ترجمه های خود، بر اساس دیدگاه های فرهنگی، فکری و زبانی، تفاوت هایی در انتخاب این واژگان نشان داده اند که این تفاوت ها در انتقال معنا و پیام های قرآن بسیار تاثیرگذار است. این جستار با مقایسه این ترجمه ها نشان می دهد که هر مترجم با توجه به درک شخصی و سبک ترجمه خود، ممکن است از واژگان متفاوتی استفاده کند که هر کدام نقش خاصی در توجه القا کردن به مخاطب دارد. در نتیجه، این بررسی کمک می کند تا تفاوت های ظریف و مهم در انتخاب واژگان در ترجمه های قرآن بهتر شناخته شود و درک عمیق تری از نحوه انتقال مفاهیم قرآن به فارسی حاصل گردد . دستاورد پژوهش حاکی از آن است که «إتمام» و «إکمال» از واژگانی هستند که در نگاه اول مترادف و هم معنی می نمایند؛ اما استفاده آن ها در کنار هم این نکته را به مخاطب یادآور می شود که هر یک از این واژه ها دارای معنی متفاوت و فضای خاص و مستقلی از دیگری است.