حبیب برادران

ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺗﺤﻘیﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮﺭﺳی ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭیﻫﺎی بدنیﺩﺍﻧﺶﺁﻣﻮﺯﺍﻥ دختر و ﭘﺴر ﻣﻘﻃﻊ متوسطه دوره دوم منطقه 12 شهر تهران بود. ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺗﻮﺻیﻔی ﻭ ﻣﻘﻄﻌی بود. در این تحقیق ﺗﻌﺪﺍﺩ 200 ﺁﺯﻣﻮﺩﻧی ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻤﻮﻧﻪ شرکت داشتند، ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺷﻪﺍی ﺗﺼﺎﺩﻓی ﻭ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ انتخاب شدند. ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺻﻔﺤﻪی ﺷﻄﺮﻧﺠی ﻭ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﻧیﻮیﻮﺭک، ﻭﺿﻌیﺖ ﻗﺎﻣﺘی ﺁﺯﻣﻮﺩﻧیﻫﺎ ﺍﺯ ﺳﻪ ﻧﻤﺎیﺟﺎﻧﺒی، ﺧﻠﻔی ﻭﻗﺪﺍﻣی ﺍﺭﺯیﺎﺑی ﺷﺪ. ﻧﺘﺎیﺞ ﺍیﻦ ﺗﺤﻘیﻖ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ کﻪ 50 ﺩﺭﺻﺪ ﭘﺴﺮﺍﻥ و ۷۰ درصد دختران ﺩﺍﺭﺍی ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭی ﻗﺎﻣﺘی بودند. ﻣیﺰﺍﻥ ﺷیﻮﻉ ﺍﺳکﻮﻟیﻮز در پسران ﺷﺎیﻊﺗﺮ بود. ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗی کﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩﮔی ﺷﺎﻧﻪ، کیﻔﻮﺯ، ﻟﻮﺭﺩﻭﺯ، ﺯﺍﻧﻮی ﺿﺮﺑﺪﺭی، ﺯﺍﻧﻮی ﭘﺮﺍﻧﺘﺰی، کﻒ ﭘﺎی ﺻﺎﻑ ﻭ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﺴﺖ کﺞ ﺩﺭ ﺑیﻦ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺷﺎیﻊﺗﺮ بود. ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧیﻫﺎ ﺑیﻦ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻭ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ 01/۰P ﻣﻌﻨیﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩ. ﻫﻢﭼﻨیﻦ ﺑیﻦ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻭ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭیﻫﺎیی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺸﺖ ﺻﺎﻑ ﻭ ﻋﺎﺭﺿﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ، ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻣﻌﻨیﺩﺍﺭی ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻧﺸﺪ. ﺩﺭ ﻧﺘیﺠﻪ، ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷیﻮﻉ ﺑﺎﻻی ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭیﻫﺎی ﻗﺎﻣﺘی ﺩﺭ ﻣیﺎﻥ ﺩﺍﻧﺶﺁﻣﻮﺯﺍﻥ، ﺗﻮﺟﻪ ﺟﺪی ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻫﻢ کﺮﺩﻥ ﺯﻣیﻨﻪﻫﺎی ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍی ﺍﺻﻼﺡ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭیﻫﺎ ﺿﺮﻭﺭیﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣیﺭﺳﺪ.