محمدفاضل صباغی

این مطالعه به بررسی اثر ورزش در آب بر تغییرات در سطوح سرمی خونی، ترکیب بدنی و عملکرد حرکتی در مردان سالمند مبتلابه سارکوپنی می پردازد. در این پژوهش، 24 سالمند سارکوپنی داوطلب که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، انتخاب شدند. گروه تجربی (12 نفر)، تمرینات ورزش در آب طی هشت هفته و هر جلسه تمرینی در مدت 45 دقیقه را انجام داد. سرعت حرکات برای هر دو فاز درون گرا و برونگرا 2 ثانیه، میزان افزایش بار تمرینی 1 کیلوگرم در هر شش جلسه و استراحت بین ست ها 1 دقیقه پیش بینی شد. تمرینات شامل حرکات ساده در محورهای ساجیتال و فرونتال برای مفاصل هیپ، زانو و مچ پا بود و گروه کنترل (11 نفر) تنها با حضور در آب برای شش هفته پیگیری شدند. از معیارهای کارگروه اروپایی سارکوپنیا در افراد سالمند (EWGSOP) برای بررسی سارکوپنی در سالمندان و از مقیاس عملکرد حرکتی سالمندان (GLFS-25) برای سنجش عملکرد حرکتی در ابعاد مختلف زندگی روزمره سالمند استفاده شد. 5 سی سی خون از ورید بازویی آزمودنی ها در حالت نشسته گرفته شد و مقادیر IGF-1 و TGF-β، مایوستاتین و فولیستاتین سرمی با استفاده از روش الایزا اندازه گیری شد. نمونه های خونی در وضعیتت نشسته، پس از 15 دقیقه استراحت در صبح از ورید بازویی گرفته شد. درنهایت از دستگاه آنالیز بدن ioi353 برای ارزیابی ترکیب بدنی استفاده شد. از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری آلفای کوچک تر یا مساوی 05/0 استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد که ورزش در آب منجر به بهبود سطوح سرم IGF-1 (22/0=ƞ، 027/0=p)، و فولیستاتین (36/0=ƞ، 003/0=p) مردان سالمند دارای سارکوپنی می شود. سطوح سرم TGF-β (626/0=p) و مایوستاتین (508/0=p) پس از هشت هفته که تمرینات ورزش در آب تغییرات معنی داری نشان نداد. همچنین تمرینات ورزش در آب منجر به بهبود ترکیب بدنی (وزن، توده چربی، توده عضلانی، نمایه توده بدنی) مردان سالمند شد (80/0≤ƞ، 001/0>p). درنهایت، تمرینات ورزش در آب منجر به بهبود عملکرد حرکتی مردان سالمند دارای سارکوپنی می شود (46/0=ƞ، 001/0=p). نتایج این پژوهش نشان داد که تمرینات ورزش در آب، می تواند به عنوان یک روش ایمن و مؤثر برای بهبود برخی سطوح سرمی مرتبط با عضله از جمله IGF-1 و فولیستاتین، وضعیت ترکیب بدنی و بهبود عملکرد حرکتی در این گروه از افراد توصیه شود.