امیرعطا گرمسیری مهوار

به علت افزایش جمعیت سالمندان در ایران، نیاز به بررسی عوامل مؤثر بر اضطراب مرگ در این گروه بسیار ضروری است. بر این اساس، این پژوهش با هدف مدل سازی معادلات ساختاری اضطراب مرگ بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و سرسختی روان شناختی و با میانجی گری تاب آوری در سالمندان انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل مردان و زنان سالمند در شهر تهران بود که ۳۰۲ نفر از آن ها به صورت هدفمند انتخاب و به پرسشنامه های اضطراب مرگ تمپلر، حمایت اجتماعی ادراک شده، سرسختی روان شناختی و تاب آوری پاسخ دادند. نتایج نشان داد که سرسختی روان شناختی، حمایت اجتماعی و تاب آوری قابلیت پیش بینی اضطراب مرگ در سالمندان را دارند. همه ضرایب مسیرهای مورد بررسی از نظر آماری معنادار بودند و حمایت اجتماعی و سرسختی روان شناختی علاوه بر تأثیر مستقیم، از طریق متغیر میانجی تاب آوری نیز بر اضطراب مرگ سالمندان تأثیر می گذاشتند. حمایت اجتماعی ادراک شده و سرسختی روان شناختی تأثیر منفی و معناداری بر اضطراب مرگ داشتند. تاب آوری با سطح اطمینان ۹۹ درصد به عنوان میانجی بین حمایت اجتماعی ادراک شده و اضطراب مرگ سالمندان و همچنین با سطح اطمینان ۹۵ درصد بین سرسختی روان شناختی و اضطراب مرگ سالمندان عمل می کرد. مدل تحقیق براساس داده های مشاهده شده از برازش مطلوبی برخوردار بود. تقویت حمایت اجتماعی ادراک شده و سرسختی روان شناختی به عنوان روش های مناسبی برای پیشگیری و کاهش آسیب پذیری های روانی سالمندان مطرح می شود. توجه به این متغیرها می تواند به کاهش اضطراب مرگ و بهبود سلامت روانی سالمندان کمک کند.