محمد رجبی گاوگانی

زمینه و هدف: سایه سازی شغلی به عنوان رویکردی نوین در توسعه حرفه ای، نقش مهمی در ارتقای توانمندی کارکنان و بهبود نگهداشت منابع انسانی ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی سایه سازی شغلی و نقش آن در نگهداشت منابع انسانی (مورد مطالعه: پالایشگاه تبریز) می باشد. روش پژوهش: که این تحقیق به لحاظ ماهیت و محتوای کاری، توصیفی-پیمایشی و از لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی است. جامعه آماری شامل کارکنان پالایشگاه تبریز که تعداد آنها 1600 نفر می باشد حجم نمونه بدست آمده طبق فرمول حجم نمونه کوکران برابر با 310 نفر لحاظ گردید. برای انتخاب کارکنان پالایشگاه تبریز مورد مطالعه از روش نمونه گیری تصادفی استفاده شده است. برای تعیین روایی ابزار جمع آوری اطلاعات از روایی صوری یا نمادی استفاده گردید و مقادیر آلفای کرونباخ برای تعیین پایایی متغیرهای اصلی در پرسشنامه92/. می-باشد. برای تحلیل داده ها، از آزمون کیموگروف –اسمیرنوف برای نرمال بودن و آزمون رگرسیون از نرم افزار SPSS استفاده شده است. یافته ها: تحلیل فرضیه ها و با توجه به نتایج بدست آمده، سایه سازی شغلی بر ابعاد متغیر نگهداشت منابع انسانی با بعد ساختاری، بعد رفتاری، بعد زمینه ای، بعد هنجاری و نگرشی نقش دارد. نتیجه گیری: اجرای برنامه های سایه سازی شغلی در پالایشگاه تبریز به طور معناداری به ارتقای مهارت ها، افزایش انگیزه و تقویت تعلق سازمانی کارکنان کمک می کند. بر این اساس، سایه سازی شغلی می تواند به عنوان راهبردی مؤثر در بهبود نگهداشت منابع انسانی و کاهش نرخ ترک خدمت در سازمان های صنعتی به کار گرفته شود.