مژگان محمدبیگی

به پشتوانه پژوهش های گسترده پیشینی، ثابت است که لفظ «مولی» در حدیث غدیر به طور قطع در معنای «أولی بِ » به کار رفته و این حدیث بر امامت مطلقه حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام بر جمیع مؤمنان دلالت دارد. عالمان عامه، دو شاهد مشهور (یکی متصل و دیگری منفصل) را به عنوانِ مهم ترین شواهدِ انصراف از معنای مذکور ارائه نموده اند. شواهد ارائه شده، افزون بر آنکه با فاصله معناداری از صدور خبر غدیر و اوج گیری نزاع های کلامی ذیل آن طرح شده اند، از تعارضات درونی و بیرونی پرشماری نیز رنج می برند. همین تعارضات، قطع نظر از ادله شیعیان، ناتمامی و ناکارآمدی آنها را ثابت می کند و نشان می دهد که این شواهد، برای اثبات ادعای آنان کاملا بی ثمر است. اما مهم تر از ناتمامی و ناکارآمدی شواهد در جهت اثبات دیدگاه عامه، کارآمدیِ آن در جهت اثبات دیدگاه شیعیان است؛ زیرا به دلایل متعدد، شواهد ارائه شده، به صراحت بر کاربرد لفظِ مولی به معنای «اولی» در خبر غدیر دلالت دارد و از همین حیث، «دلیلٌ علیه» مخالفان است. بنابراین، آنچه که پیش تر در نصوص کلامی شیعیان به عنوان شبهاتِ مخالفان پیرامون حدیث غدیر طرح و رد می شد، شایسته است از این به بعد به عنوان دلایلی قاطع به فهرست بلندِ دلایل شیعیان ذیل خبر غدیر افزوده شود.