شریفه آلبوغبیش

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین شادکامی بر اساس نهج البلاغه با سلامت روان و رضایت از زندگی در طلاب حوزه علمیه شهرستان آبادان بود. روش تحقیق، توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه طلاب حوزه علمیه خواهران و برادران شهرستان آبادان بودند، که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، از میان آن ها تعداد 250نفر به عنوان نمونه اصلی انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیر ها، پرسشنامه محقق ساخته شادکامی بر اساس نهج البلاغه (که متغیرهایی مانند: معدل ترم های گذشته، رشته تحصیلی، تحصیلات پدر و مادر، فرزند چندم خانواده بودن، سن و جنس دارد)، پرسشنامه سلامت عمومی(GHQ) و پرسشنامه رضایت از زندگی مورد استفاده قرار گرفت. برای تحلیل داده ها نیز از همبستگی پیرسون و رگرسیون در نرم افزار SPSS18 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بین شادکامی بر اساس نهج البلاغه با سلامت روان و رضایت از زندگی، رابطه ساده و چندگانه معناداری وجود دارد. بنابراین، می توان نتیجه گرفت افرادی که بر اساس معیارهای ذکر شده در نهج البلاغه، شادکامی بالایی دارند، از سلامت روان و رضایت از زندگی بالاتری برخوردار هستند. سطح معناداری در این پژوهش 05/0=α بوده است.