فخری معینی کوهی

یکی از پدیده های زبانی که ناگزیر مترجمان قرآن کریم در ترجمه آیات با آن مواجه اند، واژگان مشترک لفظی قرآن کریم است؛ الفاظی که در ظاهر یکسان اند اما در جملات مختلف، به معانی متفاوتی به کار رفته اند. عنوان «وجوه» که کاربردش به قرن نخست هجری باز می گردد، مفهوم عامی بود که این واژگان را نیز در برمی گرفت. سیبویه نیز با تعبیر «اتفاق اللفظین و اختلاف المعنیین» بدان اشاره کرد. در این مقاله تأثیر این واژگان بر مهم ترین ترجمه های فارسی معاصر قرآن کریم بررسی شده است . از این رو، نخست به پدیده اشتراک لفظی در زبان عربی پرداخته و پس از آن به وجود و اهمیت این الفاظ در قرآن کریم و ضرورت شناخت آن در ترجمه آن اشاره شده، سپس تأثیر واژگان مشترک بر اهم ترجمه های معاصر فارسی قرآن در سه بخش اسامی، افعال و حروف بررسی و برای هر یک شواهدی ذکر شده است.