اثربخشی خانواده درمانی به شیوه شناختی–رفتاری بر حس انسجام و انعطاف پذیری شناختی زوجین شهر رشت
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی خانواده درمانی به شیوه شناختی رفتاری بر حس انسجام و انعطاف پذیری شناختی زوجین شهر رشت انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی با گروه آزمایش و کنترل همراه پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری شامل همه زوجین شهر رشت در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه آماری ۵۰ نفر از زوجین بودند که به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۵ نفر) و کنترل (۲۵ نفر) گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه حس انسجام آنتونوسکی و پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنای و وان دروال بود. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت مداخله خانواده درمانی شناختی رفتاری (بر اساس الگوی فریمن و گارسیا، ۲۰۰۹) قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد خانواده درمانی شناختی رفتاری تأثیر معناداری بر افزایش حس انسجام و انعطاف پذیری شناختی زوجین دارد(P<0.01). مداخله خانواده درمانی شناختی رفتاری می تواند به عنوان رویکردی اثربخش در ارتقای انسجام روانی و انعطاف پذیری شناختی زوجین به کار گرفته شود و برای ارتقای سلامت روانی خانواده ها و بهبود روابط زناشویی در حوزه های مشاوره و روان درمانی پیشنهاد می شود.