امید جهانسوز

هدف: دانشجو معلمان رشته آموزش تربیت بدنی فعالیت های ورزشی متنوعی را تجربه می کنند و در معرض آسیب های ورزشی هستند. هدف تحقیق، بررسی همه گیرشناسی آسیب های ورزشی دانشجو معلمان رشته آموزش تربیت بدنی بود. روش ها: 154 دانشجومعلم رشته آموزش تربیت بدنی پردیس شهید چمران استان تهران دانشگاه فرهنگیان در این تحقیق توصیفی گذشته نگر شرکت کردند. اطلاعات آن ها با استفاده از فرم ثبت آسیب های ورزشی به صورت مصاحبه منظم رو در رو به دست آمد. داده ها در نرم افزار اس.پی.اس.اس با استفاده از آمار توصیفی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: 36 نفر (4/23%) بدون آسیب و 118 نفر (6/76%) دارای آسیب دیدگی بودند. 4/20% دانشجومعلمان آسیب دیده در فعالیت های کلاس عملی در پردیس و 9/77% آنان در فعالیت های ورزشی خارج پردیس، عمدتاً فوتبال و فوتسال و پرورش اندام، آسیب دیده اند. میزان شیوع آسیب در هر 1000 ساعت کلاس عملی در معرض، 57/0 محاسبه شد. بیشترین فراوانی آسیب ها اواسط نیم سال تحصیلی (7/35%) به ویژه نواحی مچ پا و زانو (50%)، هم در تمرینات (8/57%) و هم در مسابقات (8/18%) را شامل می شود. بیشترین فراوانی ها در عوامل خطر درونی و بیرونی، ضعف تکنیکی (6/15%) و بازیکن حریف (24%) و بیشترین فراوانی های مربوط به نوع آسیب ها، اسپرین (24%) و استرین (3/14%) بودند. بیشترین فراوانی آسیب ها به آسیب های شدید (7/24%) و متوسط (24%) و مکانیزم تماسی برخورد با حریف (5/17%) و مکانیزم غیرتماسی پرش-فرود (13%) اختصاص یافتند. 2/16% دانشجومعلمان کاملاً بهبود نیافته اند و 5/6% آن ها در اثر آسیب از ادامه ورزش منع شده اند. نتیجه گیری: تعداد قابل توجهی از دانشجومعلمان رشته آموزش تربیت بدنی پردیس شهید چمران استان تهران دانشگاه فرهنگیان، آسیب های ورزشی را به ویژه در خارج از پردیس تجربه کرده اند.