شرمین نصیرخانی

هدف: پژوهش حاضر باهدف تعیین تاثیر آموزش مدیریت رفتاری والدینی بر بهبود نشانگان اضطراب کودکان مادران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس انجام شد. روش: این مطالعه از نوع مطالعه آزمایشی و از نوع تک آزمودنی بود. جامعه آماری پژوهش تمام مادرانی بودندکه در زمان انجام پژوهش (سال 1403)، مبتلا به ام اس و عضو انجمن ام اس بوده و فرزند بین ۸ تا ۱۲ سال با نشانگان اضطراب داشتند. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد و از میان افراد واجد شرایط، سه شرکت کننده انتخاب شدند. مداخله شامل شش جلسه 90 دقیقه ای بود که جلسات به صورت آنلاین اجرا شد. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه آنلاین اضطراب کودکان اسپنس استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نمودار ها، بهبود توانایی ها بر اساس شیب و تغییرپذیری بررسی و علاوه بر این فرضیه پژوهش با روش تحلیل چشمی نمودار ها، درصد بهبودی، شاخص تغییر معتبر و اندازه اثر بررسی شده است. نتایج: یافته ها نشان داد که آموزش مدیریت رفتاری به والدین منجر به کاهش نشانگان اضطراب کودکان مادران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس شد. با میانگین اندازه اثر 5/1 و میانگین درصد بهبودی 7/44 شده است همچنین نتایج نشان دهنده ماندگاری اثرات درمانی در پیگیری یک ماهه (با میانگین درصد بهبودی 5/40) و پیگیری دو ماهه (با میانگین درصد بهبودی5/38) و میانگین اندازه اثر 81/1بود. نتیجه گیری: پژوهش حاضر تاثیر مثبت آموزش مدیریت والدینی را بر کاهش اضطراب کودکان مادران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس نشان داد. این روش درمانی در کاهش اضطراب کودکان و بهبود وضعیت هیجانی آنها مؤثر بوده و توانسته است به عنوان یک رویکرد کارآمد در مداخلات روان شناختی برای این گروه از کودکان عمل کند. پیشنهاد می شود سازمان های ارگان های حمایتی و متخصصان حوزه سلامت در طراحی مداخلات پیشگیرانه و حمایتی، توجه ویژه ای نسبت به خانواده هایی با عضو مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس داشته باشند.