محمد علیزاده جمال

پیشینه و اهداف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر انگیزش تحصیلی درونی و بیرونی بر عملکرد دانشجویان رشته آموزش ابتدایی در درس ریاضیات پایه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی از نوع مطالعات همبستگی است. روش ها : جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان خراسان شمالی در مقطع کارشناسی بود (1200 نفر)، که از میان آنها نمونه ای به حجم 348 نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه انگیزش تحصیلی AMS (با روایی و پایایی تأیید شده) و آزمون استاندارد عملکرد تحصیلی گردآوری شده اند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین تمامی ابعاد انگیزش درونی (دانستن، دستاورد، تجربه) و عملکرد تحصیلی در درس ریاضیات همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، برخی ابعاد انگیزش بیرونی مانند “منسجم” و “درون فکنی” نیز نقش تأثیرگذاری، هرچند کمتر از انگیزش درونی، بر عملکرد تحصیلی داشتند. نتیجه گیری: به طور کلی، یافته های پژوهش حاکی از آن است که تقویت انگیزش درونی دانشجویان، به ویژه انگیزه برای یادگیری و کسب دانش، می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی آنان در درس ریاضیات کمک شایانی کند. این یافته ها می تواند پایه گذار برنامه های آموزشی و استراتژی های تدریس مؤثّری باشد که به تقویت هر دو نوع انگیزش در دانشجویان کمک کند.