سمیرا سیاه منصور

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش شایستگی های اجتماعی_هیجانی بر پرطاقتی روانی، همدلی و احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان دختر دارای رفتارهای ضداجتماعی بود. روش : پژوهش از نظر هدف کاربردی و نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم دارای رفتارهای ضداجتماعی در شهر خرم آباد در سال تحصیلی 1404-1403 بود. نمونه ای ۳۰ نفری به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش شایستگی های اجتماعی_هیجانی قرار گرفت. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رفتار ضد اجتماعی برت و دونلان (2009)، پرسشنامه همدلی- کودکان و نوجوانان ریف (2010)، نسخه کوتاه پرسشنامه پرطاقتی روانی پاپاگئورگیو و همکاران (2019) و پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه براون و ایوانز (2002) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها : نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش شایستگی اجتماعی-هیجانی موجب افزایش معنادار پرطاقتی روانی ) 001/0 (P< ، همدلی ) 001/0 (P< ، و تعلق به مدرسه ( 001/0 (P< در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل گردید. نتیجه گیری : یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که آموزش شایستگی اجتماعی-هیجانی می تواند به عنوان رویکردی مؤثر در بهبود سلامت روان و کاهش رفتارهای ضداجتماعی دانش آموزان دختر مورد استفاده قرار گیرد. بر اساس نتایج به دست آمده، پیشنهاد می شود این آموزش در برنامه های پیشگیرانه و مداخلاتی مدارس گنجانده شود.