جمیله واشقانی فراهانی

مقدمه: این پژوهش باهدف تبیین نقش میانجیگری ترس از در حاشیه ماندن در رابطه بین ویژگی های شخصیتی و اعتیاد به رسانه های اجتماعی در جوانان انجام شد. روش: روش پژوهش در مطالعه حاضر، کمی-توصیفی با ماهیت همبستگی بود. داده های پژوهش با استفاده از سه مقیاس اعتیاد به رسانه های اجتماعی برگن (اندرسون و همکاران، 2012)، پرسشنامه شخصیتی پنج عاملی نئو (کاستا و مک کری، ۱۹۹۲) و پرسشنامه ترس از در حاشیه ماندن (پرزیبلسکی و همکاران، 2013) و از طریق پرسشنامه آنلاین از نمونه ای معادل 209 نفر (هیر و همکاران، 2010) از جامعه ۱۳۰۰۰ نفری دانشجویان دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب (سال تحصیلی 1402-1403) در مجتمع ولیعصر(عج)، به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، جمع آوری شدند و داده ها با استفاده از روش مدل معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که اعتیاد به رسانه های اجتماعی بر اساس سه نوع ویژگی از ویژگی های شخصیتی شامل برونگرای (0 ٫ 05 p≤ )، سازگاری (0 ٫ 01> p ) و وظیفه شناسی (0 ٫ 05 p≤ ) و همچنین ترس از در حاشیه ماندن قابل پیش بینی (0 ٫ 01> p ) است. همچنین، نتایج به دست آمده تائید کرد که ترس از در حاشیه ماندن در رابطه بین روان رنجوری (0 ٫ 05 p≤ )، گشودگی به تجربه (0 ٫ 05 p≤ ) و سازگاری (0 ٫ 01> p ) با اعتیاد به رسانه های اجتماعی نقش میانجی دارد. نتیجه گیری: این نتایج حاکی از آن است که ترس از در حاشیه ماندن و احساس طرد شدن یکی از عواملی مهمی است که افراد روان رنجور، گشوده به تجربه و سازگار را به استفاده مداوم و بیش ازحد از رسانه های اجتماعی ترغیب می کند.