محبوبه امیردادی

هدف :  هدف از پژوهش حاضر، در دو مرحله اصلی دنبال شد: نخست، شناسایی و مدل سازی مهم ترین الگوهای رفتار خودتخریب گری در میان دانشجویان، و دوم، تدوین یک بسته آموزشی جامع با هدف اصلاح و کاهش این الگوهای رفتاری در جمعیت دانشجویی است. روش : این پژوهش با رویکردی آمیخته (کمی-کیفی) اجرا شد. در فاز کمی، از یک طرح پژوهشی پیمایشی استفاده شد. داده ها با توزیع پرسشنامه آزمون الگوهای خودتخریب گر آقامحمدیان در میان دانشجویان دانشگاه هرات که دارای الگوهای خودتخریب گر بودند، گردآوری شد. در فاز کیفی و توسعه ای، با هدف آماده سازی بسته آموزشی، یک برنامه درمانی ده جلسه ای تدوین شد. این بسته آموزشی برای پنج الگوی کلیدی خودتخریب گر طراحی شده و مبتنی بر رویکردهای درمانی معتبر و متنوعی بود. منابع و رویکردهای درمانی استفاده شده شامل شناختی-رفتاری (CBT)، رفتاری، طرحواره درمانی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و درمان وجودی بودند. بسته آموزشی شامل فنون و تکنیک های مرتبط و عملیاتی برای اصلاح الگوهای شناسایی شده بود. یافته ها : به منظور تضمین کفایت و تناسب محتوای بسته آموزشی تدوین شده، روایی محتوایی آن مورد سنجش قرار گرفت. در این راستا، از شاخص نسبت روایی محتوا (CVR) استفاده شد. دیدگاه یازده نفر از متخصصان فعال و باتجربه در حوزه های درمانی پرخطر، اعتیاد و رفتارهای خودتخریب گر ارزیابی شد. نتایج تحلیل شاخص CVR نشان داد که تمامی مولفه ها و جلسات بسته آموزشی از روایی محتوایی نسبتاً بالایی برخوردار هستند و به تأیید متخصصان رسیدند. بر اساس این یافته ها، نتیجه گیری می شود که بسته آموزشی درمانی طراحی شده، ابزاری معتبر و متناسب با هدف پژوهش بوده و قابلیت عملیاتی لازم برای اصلاح و کاهش الگوهای رفتار خودتخریب گر در میان دانشجویان را داراست.