خدیجه احمدجواهری

تولید مبتنی بر دانش و کارآفرینی فناورانه راهبردهای اصلی توسعه صنعتی هستند. بنابراین، بازنگری بنیادین در آموزش ریاضی برای دانشجویان مهندسی ضرورتی انکارناپذیر است. آموزش سنتی ریاضیات مهندسی، به رغم غنای نظری، مهارت های تحلیلی، اقتصادی و فناورانه را برای تصمیم گیری در فرایندهای تولید و توسعه محصولات نوآورانه دانشجویان تقویت نکرده است. هدف پژوهش حاضر طراحی، اعتبارسنجی و اثربخشی چهارچوب تلفیق آموزش ریاضی و مهارت های کارآفرینی فناورانه در برنامه درسی رشته های مهندسی است. روش پژوهش از نوع آمیخته اکتشافی است. در بخش کیفی، ازطریقِ مصاحبه های نیمه ساختاریافته، هشت مؤلفه را شناسایی کردیم. در مرحله کمّی، پرسشنامه ای 60 گویه ای، مبتنی بر یافته های کیفی طراحی و توزیع کردیم. در تحلیل کمّی داده ها، یافته ها نشان داد که چهارچوب پیشنهادی از پنج مؤلفه اصلی تشکیل شده است: 1. آموزش مبتنی بر مسائل واقعی صنعت، 2. استفاده از داده های واقعی تولیدی، 3. تحلیل مالی - ریاضی پروژه ها، 4. ادغام فناوری های نوین در یادگیری و 5. ارتباط مستقیم با محیط های تولیدی. نتایج حاکی از اثربخشی این چهارچوب بر ارتقای توانمندی تصمیم گیری برای تولید، سرمایه گذاری هوشمندانه در تولید و تقویت بینش کارآفرینی فناورانه دانشجویان است.