امیررضا بهبهانی

هدف از این تحقیق شناسایی و رتبه بندی موانع توسعه پایدار با روش تحلیل سلسله مراتبی فازی می باشد. روش تحقیق حاضر به لحاظ اهداف مورد بررسی، کاربردی، به لحاظ نحوه تجزیه و تحلیل داده ها از نوع توصیفی- تحلیلی می باشد و به لحاظ نوع جمع آوری داده ها از روش پیمایش استفاده می کند. جامعه آماری این تحقیق جامعه آماری این تحقیق کلیه کارشناسان ارشد و مسئولان و مدیران شهرداری در مناطق 22 گانه تهران می باشد. حجم نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران 270 نفر در نظر گرفته شد. موانع توسعه پایدار شهری شامل ملاحظات اقتصادی، ملاحظات اجتماعی و فرهنگی، ملاحظات کالبدی و ملاحظات زیست محیطی می باشند. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات در این تحقیق، از آمار توصیفی شامل اطلاعات دموگرافیک و جمعیت شناختی نمونه آماری نظیر جداول توزیع فراوانی، نمودار توصیفی و ... و از آمار استنباطی با استفاده از روش FAHP جهت وزن دهی گزینه ها استفاده شد. با توجه به نتایج به دست آمده ملاحظات اقتصادی (ضریب 502/0) بیشترین وزن را در موانع توسعه پایدار دارد و پس از آن به ترتیب: ملاحظات اجتماعی با وزن 0.242، ملاحظات کالبدی با وزن 0.172 و ملاحظات زیست محیطی با وزن 0.084 قرار دارند.

این پژوهش با هدف بررسی کاربرد اصول معماری دایره ای در بهینه سازی مصرف سوخت فسیلی در ساختمان های مسکونی ایران، از طریق رویکرد کیفی پدیدارشناختی انجام شد. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ معمار حرفه ای از شهرهای تهران، اصفهان، تبریز و شیراز، جمع آوری و با روش تحلیل تماتیک و نرم افزار NVivo تحلیل شدند. یافته ها چهار تم اصلی را شناسایی کردند: موانع اجرایی (هزینه های بالا، کمبود دانش فنی، مقاومت فرهنگی)، فرصت های نوآورانه (ادغام الگوهای سنتی مانند خشت و بادگیر، نوآوری های دیجیتال، همکاری بین رشته ای)، تأثیر عملی (کاهش ۲۰-۳۰٪ مصرف گاز، پایداری بلندمدت، کاهش ۱۵-۲۵٪ انتشار CO₂)، و راهکارهای پیشنهادی (آموزش، تحقیق محلی، مشارکت جامعه). الگوی پارادایمی Strauss و Corbin (۱۹۹۸) نشان داد که فرصت ها پدیده مرکزی (بهینه سازی مصرف سوخت) را تقویت می کنند، اما موانع آن را تعدیل می کنند، و راهکارها این تعدیل را مدیریت می کنند. این اصول با کاهش وابستگی به سوخت های فسیلی، به اهداف توسعه پایدار و امنیت انرژی ایران کمک می کنند. مقایسه با مطالعات پیشین نشان داد که الگوهای سنتی ایران پتانسیل مشابهی با رویکردهای جهانی دارند، اما موانع فرهنگی و اقتصادی در ایران برجسته ترند. پیشنهادات شامل: هم راستایی مقررات ملی با اصول دایره ای، یارانه برای مواد بازیافتی، و آموزش معماران است. این پژوهش شکاف کیفی در تجربیات معماران ایرانی را پر کرده و به توسعه معماری پایدار کمک می کند.