مهدی پاسبان

ابزارهای چندرسانه ای، به ویژه ویدئوهای زیرنویس دار در آموزش زبان برای تدریس واژگان محبوبیت بالایی یافته اند؛ بااین حال، آگاهی اندکی از چگونگی تأثیر ژانرهای مورد علاقه زبان آموزان بر یادگیری واژگان ضمنی وجود دارد. این پژوهش تأثیر ویدئوهای زیرنویس دار ژانر هیجانی و پرتحرک را بر یادگیری واژگان ضمنی در میان ۴۶ دانش آموز پسر دبیرستانی ایرانی (۱۶ تا ۱۷ ساله، سطح مهارت A2) بررسی کرد. شرکت کنندگان به دو گروه تقسیم شدند: گروه آزمایشی که یک فیلم بلند هیجانی و پرتحرک  با زیرنویس کامل تماشا کردند و گروه کنترل که همان ویدئو را بدون زیرنویس مشاهده نمودند. دانش واژگان از طریق پیش آزمون و پس آزمون سنجیده شد و تحلیل کوواریانس یک طرفه با هدف تعدیل تفاوت های اولیه میان دو گروه انجام گرفت. نتایج نشان داد که ویدئوهای هیجانی و پرتحرک زیرنویس دار به طور معناداری یادگیری واژگان ضمنی را در مقایسه با درون داد بدون زیرنویس تسهیل کردند. تأثیر مثبت مشارکت زبان آموزان با محتوایی مطابق با علایق و انگیزه هایشان منجر به پیشرفت بیشتر در یادگیری واژگان شد؛ بنابراین، اهمیت ژانر و علاقه زبان آموز در آموزش مبتنی بر چندرسانه ای را برجسته می سازد. با استفاده از فیلم های بلند و ژانر محور به جای ویدیوهای کوتاه و عمومی، این پژوهش دامنه تحقیقات پیشین را گسترش داده و نشان می دهد که تطبیق محتوای چندرسانه ای با ترجیحات زبان آموزان می تواند نگاشت فرم-معنا و ماندگاری واژگان را بهبود بخشد. یافته های این پژوهش پیامدهای آموزشی ارزشمندی برای طراحی محتوای آموزشی انگیزه بخش و مؤثر در آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی ارائه می دهند.