مهدی اسماعیل پور

حضور کوتاه مدت امام رضا در شهر مرو، گرچه برآمده از اجبار سیاسی خلافت عباسی بود، اما در بستر فرهنگی و مذهبی این منطقه، به الگویی از کنش فعال دینی و فرهنگی تبدیل شد. این مقاله با هدف مرور و تحلیل مهمترین آثار فرهنگی این حضور، به روش توصیفی تحلیلی، به بررسی جلوه هایی از فعالیتهای فکری و اجتماعی آن حضرت در مرو می پردازد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که مناظرات علمی با پیروان ادیان و مذاهب گوناگون، تبیین جایگاه امامت، اصلاح معنایی مفاهیم دینی مانند توحید و زهد و ارائه آموزه هایی در ابعاد مختلف مانند سبک زندگی، از جمله مهمترین نمودهای کنش فرهنگی امام رضا در این دوره است. این فعالیت ها، افزون بر تثبیت معالم و معارف امامیه، الگویی از عقلانیت دینی و گفتوگوی تمدنی را در یکی از پیچیده ترین مقاطع تاریخی جهان اسلام به نمایش گذاشتند و استمرار رویکرد فرهنگی اهلبیت را برجسته ساختند.