سید سیامک علوی کیا

قدرت ریسک پذیری بالا از مهم ترین ویژگی های یک فرد کارآفرین به شمار می رود که می تواند زمینه ساز تولید و اشتغال زایی شود. ریسک پذیری به نوبه خود می تواند ناشی از عوامل متعددی باشد که زمینه را برای پذیرش سطوح بالاتر ریسک فراهم می آورد. سرمایه اجتماعی از جمله فاکتورهای کلیدی به شمار می رود که می تواند نقشی اساسی در بالا بردن سطح ریسک پذیری افراد کارآفرین ایفا کند. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی نظری و تجربی تأثیر سرمایه اجتماعی بر ریسک پذیری دانشجویان کارآفرینی می پردازد. جامعه آماری پژوهش همه دانشجویان دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران هستند که در بازه زمانی در این دانشکده مشغول به تحصیل بوده اند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برابر با 252 برآورد شد. به منظور جمع آوری داده ها از روش نمونه گیری غیراحتمالی در دسترس استفاده شد. برای آزمون فرضیه ها ، از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون ریج بهره گرفته شد. یافته ها نشان می دهد که اعتماد فردی و نهادی تأثیر مثبتی بر ریسک پذیری دانشجویان دارد. به علاوه، مشارکت همیارانه، خیریه ای و مذهبی، ریسک پذیری دانشجویان را بهبود می بخشید. با وجود این، تأثیر مشارکت رسمی و اعتماد عمومی بر ریسک پذیری معنی دار نبود.