بهناز یوسف نژاد ملکی

نابرابری جنسیتی در آموزش، دسترسی زنان به آموزش و مشارکت آن ها در نیروی کار را محدود و این به کاهش نوآوری، کاهش بهره وری و کاهش رشد اقتصادی می انجامد. از طرفی، کاهش سوگیری جنسیتی علیه زنان در آموزش عالی می تواند این نابرابری ها را کاهش و با کمک به شکل گیری نیروی کار متعادل تر از رشد اقتصادی پایدار حمایت کند. لذا، این مطالعه با استفاده از روش پانل پویا به بررسی تأثیر سوگیری های اجتماعی علیه تحصیلات عالی زنان بر نابرابری جنسیتی در آموزش عالی در چارچوب پیچیدگی اقتصادی در پانلی متشکل از 23 کشور، با تمرکز ویژه بر ایران، طی دوره 2014 تا 2021 پرداخته است. پیچیدگی اقتصادی، نشان دهنده پیچیدگی و تنوع قابلیت های تولیدی یک اقتصاد است و به عنوان یک عامل تعیین کننده مهم در نابرابری جنسیتی در آموزش مطرح می شود. علاوه بر پیچیدگی اقتصادی، متغیرهای کنترلی مانند هزینه های آموزشی دولت به ازای هر دانش آموز، نرخ بیکاری، حکمرانی خوب و باز بودن کسب وکار در مدل گنجانده شده است تا دیدی جامع ارائه دهد. یافته های تجربی نشان می دهد که سرمایه گذاری مستقیم خارجی بالاتر و شاخص حکمرانی بهتر به کاهش نابرابری جنسیتی در آموزش کمک می کند، در حالی که سطوح بالاتر بیکاری با افزایش نابرابری همراه است. در مقابل، آزادسازی تجارت و هزینه های آموزشی دولت به ازای هر دانش آموز تأثیر قابل توجهی بر نابرابری جنسیتی در آموزش عالی ندارد. این مقاله بینش هایی را در مورد پویایی سوگیری های اجتماعی علیه تحصیلات عالی زنان و ساختارهای اقتصادی در شکل دهی برابری آموزشی، با پیامدهای سیاستی برای کشورهایی که درپی کاهش تفاوت های جنسیتی در آموزش عالی از طریق اصلاحات اقتصادی و حکمرانی هستند، ارائه می کند.