عاطفه پایز

هدف این پژوهش، تعیین نقش یادگیری خودتنظیمی و انگیزش پیشرفت تحصیلی، با میانجی گری هدف گزینی، در پیش بینی عملکرد تحصیلی دانش آموزان در درس زیست شناسی بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه های دهم، یازدهم و دوازدهم رشته علوم تجربی دبیرستان های پسرانه سمپاد و نمونه دولتی شهرستان ساوه (به تعداد 190 نفر) بود که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان، حجم نمونه، 123 نفر برآورد گردیده و به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند. گرد آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد راهبردهای یادگیری خودتنظیمی (MSLQ) پینتریچ و دی گروت، انگیزش پیشرفت تحصیلی (ISM) مک اینرنی، جهت گیری هدف پیشرفت الیوت و نیز آزمون های محقق ساخته پایانی ترم اول دروس زیست شناسی 1، 2 و 3 انجام شد. ضرایب آلفای کرونباخ بدست آمده برای ابزار گردآوری داده ها، به ترتیب برابر 949/0، 943/0، 883/0، 753/0، 713/0 و 701/0، بوده که نشان دهنده پایایی مطلوب ابزارهاست. همچنین سنجش روایی ابزار (روایی محتوایی با تحلیل عاملی تأییدی، روایی همگرا با معیار متوسط واریانس و روایی صوری با تأیید متخصصان)، نشان از مطلوبیت ابزار دارد. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از مدل یابی معادلات ساختاری، اثر یادگیری خودتنظیمی بر عملکرد تحصیلی از طریق هدف گزینی و همچنین اثر انگیزش پیشرفت تحصیلی بر عملکرد تحصیلی، از طریق هدف گزینی را مثبت و معنادار نشان داد.