راضیه سلطانی

هدف از پژوهش حاضر تأثیرهوش مصنوعی وفن آوری اطلاعات برهم افزایی سرمایه انسانی با نقش میانجی ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان می باشد. این تحقیق از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران و کارمندان وزارت ورزش و جوانان ایران در سال 1400،شامل 920نفر بود. حداقل حجم نمونه براساس فرمول کوکران برای جوامع محدود، 265 نفر بدست آمد که از روش نمونه گیری غیراحتمالی در دسترس از بین مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان استفاده گردید. ابزارجمع آوری اطلاعات پرسشنامه استانداردلیمپینتگو وهمکاران(2014)،جان و همکاران(2019)، ون و همکاران(2010) و پاستورو همکاران(2002) می باشد. برای اندازه گیری پایایی یا قابلیت اعتماد پرسشنامه، از آلفای کرونباخ استفاده شده است.برای آزمون فرضیه ها از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد که فن آوری اطلاعات 40.4درصد از هم افزایی سرمایه انسانی و 35.1درصد از ساختار سازمانی را پیش بینی می کرد. هوش مصنوعی 33.2درصد از واریانس متغیر هم افزایی سرمایه انسانی و 58.1درصد از واریانس متغیر ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان اثر دارد. و ساختار سازمانی 84.1درصد از واریانس متغیر هم افزایی سرمایه انسانی در وزارت ورزش و جوانان را تبیین و پیش بینی می کر. با توجه به مثبت بودن علامت ضرایب، متغیر ساختار سازمانی اثر هوش مصنوعی برهم افزایی سرمایه انسانی و اثر فن آوری اطلاعات برهم افزایی سرمایه انسانی را افزایش می دهد. . لذا هوش مصنوعی بر، هم افزایی سرمایه انسانی با نقش میانجی ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان اثر دارد.