عزت الله کرد میرزا نیکوزاده

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی برحل مسأله خلاق بریادگیری خودراهبروخودنظم جویی شناختی بود. جامعه شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاداسلامی اصفهان درسال تحصیلی1402-1401بوده است. روش: روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح دو گروهی ناهمسان با پیش آزمون و پس آزمون بود. بدین منظور 30 دانشجو با بهره گیری از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای به صورت تصادفی انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام 15نفر جایگزاری شدند. گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران(2001)و خودنظم جویی شناختی گارنفسکی و همکاران (2001)صورت گرفت. سپس گروه آزمایش در طی شش جلسه شصت دقیقه ای به مدت بیست روز مورد آموزش مبتنی بر حل مسأله خلاق قرار گرفتند. برای آزمون فرضیه ها از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره استفاده گردیده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که مداخله حل مسئله خلاق بر افزایش یادگیری خودراهبرد(000/0>P 12.54F=)و خودنظم جویی شناختی(000/0>P 20.45F=) تأثیر معناداری داشته است. نتایج: بنابراین می توان نتیجه گرفت که معلمان و اساتید در آموزش های خود به فراگیران به روش حل مسأله خلاق توجه بیشتری نمایند.