یعقوب لهرابی گله

مقدمه و هدف: پژوش حاضر با هدف بررسی رابطه ذهن آگاهی با فرسودگی تحصیلی و خودتنظیمی تحصیلی بین دانش آموزان متوسطه با نقش واسطه ای حمایت ادراک شده از معلّم، انجام شد. روش شناسی پژوهش: روش این پژوهش از حیث ماهیت توصیفی- همبستگی و از حیث هدف کاربردی بود. جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش تعداد 2200 نفر از دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرکرد بودند که با استفاده از جدول مورگان تعداد 327 نفر از آنها انتخاب شدند. به منظور اندازه گیری داده ها در این پژوهش از پرسشنامه های سالملا آرو و ناتانن(2005)، حمایت ادراک شده معلّم برمان و یانگ (2014)، پنج وجهی (بائر، اسمیت، هاپکینز، کریتمایر وتونی (2006) و خودنظم دهی سواری و عرب زاده (1392) استفاده شد. برای آزمون فرضیه های پیشنهادی از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: در میان سازه های پژوهش، حمایت ادراک شده معلّم دارای بیشترین میانگین و خودتنظیمی تحصیلی دارای کمترین میانگین بود. همچنین فرسودگی تحصیلی دارای بیشترین انحراف معیار و حمایت ادراک شده معلّم دارای کمترین انحراف معیار بوده، و ذهن آگاهی دارای اثر مستقیم بر فرسودگی تحصیلی می باشد. بحث و نتیجه گیری بین ذهن آگاهی با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان متوسطه، رابطه معنادار وجود دارد. همچنین بین ذهن آگاهی با خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان متوسطه، رابطه معنادار وجود دارد. از طرفی مشخص شد حمایت ادراک شده از معلّم در رابطه بین ذهن آگاهی با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان متوسطه، نقش واسطه ای ایفا می کند.