عزیزه صادقی الوار علیا

هدف: در محیط رقابتی امروز، هم افزایی تکنیک ها و ابزارهای حسابداری مدیریت با سازوکارهای اثربخش حاکمیت شرکتی، نقش تعیین کننده ای در شفافیت، اعتماد سهامداران و بهبود عملکرد مالی شرکت ها ایفا می کند. در این راستا هدف پژوهش حاضر، با اتکا بر نظریه نمایندگی و نظریه علامت دهی، این است که نقش تعدیلی نظام حاکمیت شرکتی بر ارتباط بین به کارگیری تکنیک ها و ابزارهای حسابداری مدیریت و بازده سهام شرکت ها را مورد بررسی قرار دهد؛ چرا که مطابق این نظریه ها، تقویت مکانیزم های حاکمیت شرکتی نه تنها تضاد منافع را کاهش می دهد بلکه با ارسال سیگنال های مثبت مدیریتی به بازار، اثرگذاری این تکنیک ها بر بازده سهام را نیز تقویت می نماید. روش: پژوهش حاضر دارای پنج فرضیه است. جامعه آماری این پژوهش شامل شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است که طی سال های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲، بر روی نمونه ای متشکل از ۱۰۱ شرکت و با روش حذف سیستماتیک بررسی شدند. داده ها به شیوه کتابخانه ای و از صورت های مالی و سایت کدال گردآوری و با نرم افزار ایویوز تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد ثبات مدیرعامل و تمرکز مالکیت، بر رابطه بین تکنیک ها و ابزارهای حسابداری مدیریت و بازده سهام اثر تعدیلی دارند؛ اما دانش مالی هیئت مدیره چنین نقشی ایفا نمی کند. نتیجه گیری: بر این اساس، یافته های این پژوهش قابلیت بهره برداری توسط سیاست گذاران بازار سرمایه جهت بازنگری یا ارتقای رویکردهای نظارتی و مقرراتی را داشته و می تواند افق جدیدی پیش روی سرمایه گذاران در تعیین راهبردهای سرمایه گذاری بگشاید.