پریسا ساریخانی

هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر مسئولیت اجتماعی بر تعامل پایدار ورزشکاران با نقش تعدیلگری نگرانی زیست محیطی و اعتماد سبز در اماکن ورزشی بود. این پژوهش از دسته تحقیقات کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری داده ها در زمره پژوهش های همبستگی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل ورزشکاران اماکن ورزشی شهر یزد بود. ابتدا اماکن ورزشی به عنوان قلمرو جامعه انتخاب و طبق فرمول کوکران، ۳۸۴ ورزشکار به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه استاندارد چو آ و همکاران (2020) با 49 گویه بود که روایی آن با روایی همگرا و پایایی با ضریب آلفای کرونباخ با ضرایبی بیشتر از 7/0 تائید شد. جهت بررسی فرضیات تحقیق از آزمون معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS استفاده شد. یافته های پژوهش حاضر نشان دادندکه در سطح اطمینان 95 درصد مسئولیت اجتماعی بر دلایل شخصی و دلایل مربوط به برند برای حضور در گروه های مسئولیت اجتماعی تأثیرگذار است. همچنین، دلایل شخصی برای حضور در گروه های مسئولیت اجتماعی بر دلایل مربوط به برند تأثیر مثبت و معنادار دارد. تعامل پایدار ورزشکاران نیز تحت تأثیر دلایل شخصی و دلایل مربوط به برند و مسئولیت اجتماعی است و بر وفاداری ورزشکاران نیز تأثیر دارد در میان نقش های تعدیلگری نیز تنها نگرانی زیست محیطی در تأثیر مسئولیت اجتماعی درک شده بر دلایل شخصی برای حضور در گروه های مسئولیت اجتماعی و تعامل پایدار پذیرفته شد. می توان گفت مسئولیت اجتماعی و نگرانی زیست محیطی نقش مهمی در تعامل پایدار ورزشکاران دارد و هم راستا کردن برنامه های مسئولیت اجتماعی با تصویر برند می تواند درگیری و وفاداری ورزشکاران را افزایش دهد.