نقش اخلاق گرایی قانونی در فرآیند جرم انگاری با تأکید بر نظام حقوقی ایران
منبع:
تحولات حقوقی دوره ۱ پاییز ۱۴۰۴ شماره ۱
132 - 147
حوزههای تخصصی:
این پژوهش به بررسی نقش اخلاقگرایی قانونی بهعنوان یکی از معیارهای بنیادین در فرآیند جرمانگاری با تمرکز بر نظام حقوقی ایران میپردازد. پژوهش حاضر با روش توصیفی و استفاده از منابع کتابخانهای انجام شده است و نشان میدهد دیدگاهها در این حوزه عمدتاً میان دو رویکرد موافق و مخالف تقسیم میشوند. موافقان اخلاقگرایی قانونی، اخلاق را پایه انسجام اجتماعی قلمداد کرده و بر ضرورت حمایت قانونگذار از آن برای تقویت همبستگی اجتماعی تأکید دارند. در مقابل، مخالفان با تأکید بر نسبیگرایی اخلاق و احتمال تعارض آن با آزادیهای فردی، تحمیل مبانی اخلاقی از طریق قانون را تهدیدی برای کارآمدی نظام کیفری میدانند. در نظام حقوقی ایران، با توجه به مبانی شریعت و وجدان جمعی، اخلاقگرایی قانونی جایگاه برجستهای دارد؛ با این حال، بهکارگیری آن باید مبتنی بر معیارهای منطقی، حقوقی، اجتماعی و اخلاقی باشد تا ضمن حفاظت از حقوق و آزادیهای فردی، ارزشها و هنجارهای اخلاقی جامعه نیز حفظ شده و ثبات و انسجام اجتماعی تضمین گردد. این رویکرد متعادل، امکان همزیستی میان رعایت اخلاق جمعی و تضمین حقوق فردی را فراهم میکند.