اسماعیل محبی پور

نظم نوین سلطه (استعمار نو) در سودای «تک قطبی کردن» جهان با موانع اساسی مواجه است. از جمله مهم ترین این موانع، اسلام سیاسی سازش ناپذیر با فرهنگ جهاد و شهادت و نیز اهمیت ژئوپلیتیکی و اقتصادی منطقه راهبردی و ثروتمند خلیج فارس و خاورمیانه است؛ منطقه ای که تأمین امنیت و تداوم سلطه رژیم صهیونیستی نیز در چارچوب تحولات آن مورد توجه قرار دارد. طرح اولیه این رویکرد در سال ۱۹۹۲ (۱۳۷۱ ش.) توسط سیاستمدار اسرائیلی، «شیمون پرز»، تحت عنوان «خاورمیانه جدید» ارائه شد. در این چارچوب، تضعیف مقاومت فلسطینیان، تأمین امنیت رژیم صهیونیستی، بهره گیری از منابع و ثروت ها و دسترسی به بازار کشورهای منطقه از جمله اهداف اصلی این طرح به شمار می آمد. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با رویکرد کاربردی انجام شده و اطلاعات مورد نیاز آن با استفاده از منابع کتابخانه ای و اینترنتی گردآوری شده است. از منظر این پژوهش، طرح «خاورمیانه جدید» پیش از آنکه طرحی آمریکایی باشد، ریشه در دیدگاه ها و طرح های صهیونیستی دارد. سیاستمداران آمریکایی بر این تصور بوده اند که الگوها و سیاست هایی که در مناطق دیگر جهان کارآمد بوده اند، می توانند در خاورمیانه نیز تکرار و اجرا شوند. با این حال، پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، استمرار چند دهه مقاومت ملت فلسطین، ناکامی قدرت های سلطه گر در مهار کامل جریان های اسلامی و همچنین کشتارها و حمایت های گسترده از رژیم صهیونیستی، زمینه افزایش نفرت و مخالفت جهانی با این رژیم را فراهم کرده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هدف اصلی غرب در چارچوب نظم نوین سلطه در جهان اسلام، افزایش فشار بر طرفداران اسلام سیاسی و انقلابی، منزوی کردن جمهوری اسلامی ایران، به حاشیه راندن آرمان فلسطین، تثبیت سلطه رژیم صهیونیستی و گسترش نفوذ آن در منطقه خاورمیانه است.

جمهوری اسلامی ایران در قرن بیست ویکم با شکل جدیدی از جنگ که در ادبیات نظامی به نام جنگ هیبریدی یا ترکیبی معروف است دست وپنجه نرم می کند. بنابراین الزامات حکمرانی در جنگ ترکیبی بایستی در سیاست گذاری کلان کشورها در اولویت قرارگیرد. این پژوهش با رویکرد شناخت شناسانه الزامات حکمرانی در جنگ ترکیبی با رویکرد آینده پژوهی افق1404 را مورد بررسی قرارداده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که سلطه گری آمریکا از زمان جنگ دوم جهانی تا کنون برای سلطه در جهان، در برابر کشورهایی که حاضر به پذیرش سلطه آن نشده اند، باشیوه های مختلفی هم چون استفاده از سلاح هسته ای، جنگ شناختی، انقلاب رنگی، حمله نظامی، تحریم، شبکه سازی اجتماعی و جنگ ترکیبی برخورد کرده است. در همین راستا این پژوهش به منظور ایجاد الگویی برای دستیابی به حکمرانی در جنگ ترکیبی تدوین شد. ضمن دقت در حفظ انسجام و اقتدار نیروهای مسلح، بایستی این اطمینان ایجاد شود که جمهوری اسلامی ناتوان از برخورد با توطئه ها و فتنه گری آمریکا و متحدانش نیست، اما همه ی راه حل های مواجهه با فتنه ها، توطئه های ناشی از نبرد ترکیبی، سرکوب نیست؛ زیرا بخش عمده آشوب های داخلی، ماهیتی فتنه-گون و روانی دارد و بایستی پرده ها کنار رود تا آن گاه خود مردم بساط آشوب ها و توطئه ها را جمع کنند؛ بنابراین استکبارستیزی ملت ایران، سیاست و نگاهی مستحکم و منطقی بوده و بایستی تداوم داشته باشد.