پریا رشیدنیا

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی با الگوی باردهی هرمی دوگانه و مسطح بر سرعت، استقامت، چابکی و توان انفجاری هندبالیست های بی تمرین در دوران کرونا بود. مواد و روش ها: این تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل هندبالیست-های استان زنجان که در دوران کرونا حداقل 6 ماه تمرینات ورزشی نداشتند. نمونه آماری این مطالعه از بین 36 ورزشکار به روش تصادفی و در دسترس انتخاب شد و در سه گروه 12 نفره (گروه هرمی دوگانه، گروه هرمی مسطح و کنترل) تقسیم شدند. برنامه تمرینی گروه های هرمی مسطح و دوگانه به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته)، به ترتیب با شدت تمرینی 60 درصد و 80 درصد یک تکرار بیشینه انجام شد. از آزمون آماری Shapiro-wilk برای نرمال بودن توزیع داده ها استفاده شد. برای مقایسه میانگین های درون گروهی و بین گروهی از آزمون های تی همبسته و آنوا استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که رکورد استقامت دوی 5000 متر و 9*4 متر هندبالیست های بی تمرین به ترتیب به اندازه ی 21/13 درصد و 48/16 درصد کاهش معنی داری داشته است (05/>P). به علاوه توان انفجاری آزمودنی ها طی پرش سارجنت (بر حسب cm) از مرحله ی پیش آزمون تا پس آزمون طی الگوی باردهی هرمی دوگانه به اندازه ی 34/15 درصد افزایش یافته است (021/0=P). نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرینات قدرتی با الگوی باردهی هرمی دوگانه در بهبود چابکی، توان انفجاری اندام تحتانی و استقامت ورزشکاران بی تمرین موثر بوده است. از اینرو، برای کسب اطمینان بیشتر و نتیجه گیری قاطع تر، نیاز به انجام تحقیقات بیشتر می باشد.

هدف: چاقی و اضافه وزن امروزه به یک معضل جهانی تبدیل شده است. تمرینات مقاومتی بالاترین اثرگذاری را بر قدرت عضلانی را دارد که می تواند منجر به ارتقای کیفیت زندگی افراد گردد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر ۸ هفته تمرین مقاومتی با الگوی باردهی هرمی دوگانه و مسطح بر قدرت عضلانی اندام فوقانی و تحتانی هندبالیست های بی تمرین و دارای اضافه وزن بود. مواد و روش ها: این تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل هندبالیست های زنجان که حداقل 6 ماه تمرینات ورزشی نداشتند. نمونه آماری این مطالعه از بین 36 ورزشکار به روش تصادفی انتخاب شد و در سه گروه 12 نفره (گروه هرمی دوگانه، گروه هرمی مسطح و کنترل) تقسیم شدند. برنامه تمرینی گروه های هرمی مسطح و دوگانه به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) انجام شد. برای گروه کنترل هیچ برنامه ای در نظر گرفته نشد و فعالیت خاصی نداشتند. از آزمون آماری Shapiro-wilk برای نرمال بودن توزیع داده ها استفاده شد. برای بررسی تفاوت درون گروهی و بین گروه ها به ترتیب از آزمون های آماری تی همبسته و آنووا استفاده شد. همه آنالیز های آماری با استفاده از نرم افزار spss ورژن 22 و نرم افزار EXELL ورژن 2010 استفاده شد. یافته ها: قدرت عضلانی اندام فوقانی و تحتانی ورزشکاران بی تمرین و دارای اضافه وزن در طی هشت هفته تمرین مقاومتی با الگوی باردهی هرمی دو گانه و مسطح افزایش معنی داری را نشان داد (001/0=P). نتایج آزمون T گروه های همبسته نشان داد که هشت هفته تمرین مقاومتی با الگوی هرمی دوگانه بر قدرت عضلانی اندام تحتانی ورزشکاران بی تمرین و دارای اضافه وزن تاثیر معنی داری داشته است (001/0=P). نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد تمرینات قدرتی با الگوی باردهی هرمی دوگانه و مسطح در بهبود قدرت آزمودنی های ورزشکار بی تمرین موثر بوده است. به نظر می رسد که تمرینات هرمی دوگانه نسبت به تمرینات از نوع مسطح در افزایش قدرت و یا حجم عضلانی برتری داشته است.