محمدحسین فتاحیان

مسئله ی مهم «قدرت» و یا مقوله ی «حکومت در اسلام» همواره از پر مناقشه ترین موضوعات میان مسلمانان وحتی پژوهشگران غیر مسلمان بوده و نظریات بسیار گوناگون پیرامون آن ابراز شده است. به ویژه با وقوع انقلاب اسلامی، نهضتی که با رهبری دینی امام خمینی ره آرمان های جدیدی را پس از شکست نهضت های ملی گرایانه و سیاسی گذشته مطرح ساخت. پژوهش حاضر در صدد فهم هندسه و مناسبات دین و دولت در اسلام و در جمهوری اسلامی ایران، یعنی تمام کارکردهای و مراحل حکومت (کسب، اعمال، توزیع وگردش قدرت) می باشد. برای بررسی جریان قدرت در اسلام به معنای نحوه توزیع و اعمال قدرت در جامعه اسلامی استناد به آیات و روایات وسپس اندیشه و عمل سیاسی امام خمینی ره داریم. بر اساس یافته ها، اسلام، بر اساس هماهنگی با سرشت انسان که مایل به «حیات اجتماعی» است و هم به عنوان دین و آئین جامع و فراگیر به موضوع حاکمیت سیاسی یا اقتدار برتر، در ضمن تعالیم الهی خود پرداخته است؛ به نحوی که مسئله ی حکومت یک مسئله ی اساسی و مهم و درجه ی اول در اسلام است.

پژوهش حاضر تلاش می کند تحلیلی از آینده کارکرد آموزش عالی جمهوری اسلامی، در تأمین اهداف انقلاب اسلامی براساس اسناد بالادستی ازجمله سند چشم انداز، نقشه جامع علمی کشور و الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت و روش روند شناسی و ظرفیت شناسی، تأثیرات آینده کارکرد آموزش عالی در چهار بخش تولید علم و فناوری، انتقال دانش و ارزش، نشر و اشاعه دانش و ارزش و جامعه پذیری و فرهنگ سازی را در منطقه و جهان ارائه دهد. مهمترین تأثیرات آینده کارکرد آموزش عالی(چهاربخش) در تأمین اهداف انقلاب اسلامی (حفظ انقلاب، ارائه الگوی اسلامی، رسیدن به تمدن اسلامی و قدرت جهانی انقلاب اسلامی) عبارتند از: ارائه تصویری مثبت از انقلاب اسلامی، مرجعیت علمی، اقتدار علمی و شکل گیری تمدن اسلامی، توسعه منابع انسانی، بهبود مستمر فضای حاکم بر تربیت و اصلاح نگرش های ضد تربیتی در نظام آموزش عالی، جذابیت و صدور انقلاب و الگو شدن، مشروعیت سیاسی، افق گشایی و احیای هویت دینی، گسترش و بیداری اسلامی و... .