مژگان آقامحمدی

مقدمه مقابله با تنیدگی وسبک های مختلف مقابله با فشارهای روانی بخش گسترده ای ازپژوهش روان شناسی را به خود اختصاص داده است.اما سبکهای مقابله اسلامی دراین میان جلوه خاصی رابه خود اختصاص داده است. در سال های COVID-19 این تحقیق به طراحی یک برنامه آموزشی مبتنی بر سبکهای مقابله اسلامی در طول همه گیری کرونا 2022-2023 می پردازد. این پژوهش از نوع پژوهش اکتشافی پیمایشی است. روش بررسی با توجه به جامعه آماری در این پژوهش افرادی که به لحاظ علمی و عملی حداقل دارای 5 سال سابقه و دارای تجربه کافی در بحث بودند انتخاب گردیدند. در ابتداپس از بررسی و مطالعه درباره ی مبانی نظری تحقیق، مصاحبه محقق ساخته مبتنی بر ادبیات نظری و با استفاده از نظرات خبرگان طراحی گردید،پاسخها جمع آوری شدند و برای دستیابی به مدل مفهومی پژوهش، از روش تحلیل شبکه مضامین استفاده گردید. نتایج مرحله اول با استفاده از روش تحلیل مضمون داده های کیفی با روش مصاحبه نیمه ساختار یافته شناسایی شدند و مرحله دوم بر اساس نتایج توجه به دادهای کیفی حاصل از تحلیل مضمون، شبکه مضامین با استفاده از نرم ا افراز مکس کیودا کدگذاری مولفه های اصلی مشخص 'گردیدوهر کدام از این مولفه ها خودنیز شامل شاخصهایی هستند. نتیجه گیری این یافته ها دانش ارزشمندی را برای پزشکان مراقبت های بهداشتی ارائه می دهد که با عوارض همه گیری کرونا سر و کار دارند و پایه ای برای برنامه های شخصی سازی شده برای تقویت تاب آوری و سلامت روان ایجاد می کنند.

هدف:یادگیری مشاهده ای یا الگودهی از ابزارهای مهم اکتساب و یادگیری مهارت های جدید است. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر دو روش آموزش مشاهده ای بر میزان اکتساب و یادداری یک مهارت جدید در کودکان دارای اختلال اتیسم بود. روش:روش این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون –پس آزمون و آزمون یادداری بود. 12 کودک دارای اختلال اتیسم شهرستان دره شهر به روش در دسترس انتخاب و به دو گروه 6 نفری تقسیم شدند. در جلسات تمرین، گروه الگودهیِ فرد ماهر زنده، اجرای مهارت را توسط یک فرد ماهر و گروه الگودهی ویدئویی فرد ماهر، اجرای مهارت را توسط یک فرد ماهر از طریق فیلم ویدئویی تماشا کردند. تکلیف شرکت کنندگان اجرای پرتاب از بالای شانه به سمت سیبل ترسیم شده روی زمین بود. بعد از آخرین جلسه، آزمون اکتساب و 24 ساعت بعد از آزمون اکتساب، آزمون یادداری که هر کدام شامل 10 کوشش بود، اجرا شدند. یافته ها:نتایج نشان داد هر دو گروه در پس آزمون و یادداری مهارت ملاک پیشرفت معناداری داشتند. دو گروه تفاوت معنی داری در پس آزمون نشان دادند (5 0/0 ≥ P) و گروه الگودهی ویدئویی فرد ماهر برتر از گروه نمایش الگوی ماهر زنده اجرا کردند. لیکن در آزمون یادداری دو گروه تفاوت معنی داری با هم نشان ندادند (5 0/0 < P). با این حال گروه مشاهده الگوی ماهر ویدیویی در پس آزمون و یادداری اجرای بهتری داشت. نتیجه گیری:یافته های حاضر نشان داد الگودهی بر یادگیری کودکان دارای اتیسم مؤثر می باشد، لیکن الگودهی ماهر ویدئویی، مداخله سودمندتری برای آموزش مهارت های حرکتی به کودکان اتیسم است.