سمانه صمیمی

هدف از انجام پژوهش تدوین مضامین هوشمندی و تفکر استراتژیک مدیریت منابع انسانی ورزش ایران با رویکرد خلاقیت و نوآوری سرمایه های انسانی می باشد. شرکت کنندگان شامل 15نفر از خبرگان مدیریت ورزشی که به صورت ترکیبی از روش نمونه گیری نظری وگلوله برفی جهت مصاحبه عمیق نیمه ساختار مند انتخاب شدند. مصاحبه ها تا زمان رسیدن به اشباع نظری ادامه پیدا کرد. اعتبار یافته ها از طریق استفاده از افراد آگاه و منابع مکتوب، انتقال پذیری نتایج پژوهش، استخراج حداکثری و غیرتکراری داده ها انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده گردید. مولفه های استخراج شده از مقوله ها شامل تخصص گرایی، حمایت از تفکر استراتژیک، مدیریت تغییر در راستای برقرار تفکر استراتژیک، فاکتورهای مدیریتی(فردی-گروهی) و اختیارات و ابزارهای مدیریتی می باشد. جهت برقراری تفکر استراتژیک نیاز به حمایت اجتماعی، حمایت مردم، حمایت های سازمان های متولی، فراهم نمودن منابع کافی، بسیج همه امکانات در نیل به هدف، دانایی محوری، تجهیز زیرساخت ها، عمومی کردن فرهنگ تفکر استراتژیک، تامین اعتبارات مالی و استفاده حداکثری از ظرفیت ها و منابع موجود در سازمان ضرروی می باشد. به طور کلی با توجه به مقوله راهبردهای مدل تعیین مدیریت قوی، استفاده از فناوری و تکنولوژی روز، پیش به سوی رویکرد استراتژی و استفاده از تکنولوژی استراتژی در فرایند اداری پیشنهاد می گردد. سازمان ها با توجه بیشتری به کارکنان از طریق افزایش انگیزه و بالابردن سطح آگاهی و دانش کارکنان در جهت بالابردن اطلاعات کارکنان در زمینه تفکر استراتژیک کوشا باشند.

بخش کشاورزی به عنوان یکی از زمینه های توسعه مناطق می تواند در کاهش شکاف منطقه ای و برقراری توازن و تعادل و بهبود شاخص های توسعه در نواحی موثر باشد. سئوال اصلی پژوهش حاضر این است که شهرستان ابرکوه چه قابلیت هایی در بخش کشاورزی دارد و چگونه می توان این بخش را در این منطقه رونق بخشید. نوع تحقیق کاربردی - توسعه ای و روش بررسی آن کتابخانه ای و پیمایشی می باشد. با بهره گیری از مدل SWOT که از جمله مهم ترین مدل های برنامه ریزی راهبردی محسوب می شود ، نقاط قوت ، ضعف ، فرصت ها و تهدیدهای بخش کشاورزی و دامداری در این منطقه بررسی شد و پس از آن از مدل مکمل QSPM برای اولویت بندی راهبردها و تعیین مناسبترین راهبرد بهره گرفته شد. بر اساس نتایج تحقیق، ساماندهی کانون های تولید و فضاها و سکونتگاه های روستایی ، فراهم کردن بستر مناسب جهت به کارگیری نیروهای جوان و متخصص در بخش ، واگذاری بخشی از امور اجرایی و تحقیقاتی به بخش خصوصی و افزایش مشارکت پذیری به ترتیب مهم ترین راه های توسعه کشاورزی و دامداری در این منطقه می باشد.