اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی مردان مبتلا به اختلال دو قطبی نوع یک
آرشیو
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی مردان مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک انجام شد. در این پژوهش از روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد و جامعه آماری آن را بیماران مرد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک بیمارستان امام رضا شهر بجنورد در سال 1402 به تعداد 75 نفر تشکیل دادند. 30 نفر از بیماران به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل گمارده شدند. پرسش نامه های مورد استفاده شامل پرسشنامه تنظیم هیجانی (ERQ) و پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی (CFI) بود. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت روان درمانی گروهی دیالکتیکی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. تحلیل کواریانس چندمتغیره نشان داد رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی مردان مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک تأثیر معناداری دارد (0.01˂P)، به طوری که نمرات تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی بیماران گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافت. با توجه به اینکه نتایج از اثربخشی این رویکرد بر متغیرهای مذکور حمایت می کند، توجه به این روش برای مردان مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یک می تواند کاربردی و مؤثر باشد.Effectiveness of Dialectical Behavior Therapy on Emotional Regulation and Cognitive Flexibility in Men with Type 1 Bipolar Disorder
The present study was conducted with the objective of determining the efficacy of dialectical behavior therapy (DBT) in facilitating emotion regulation and cognitive flexibility in men with type 1 bipolar disorder. This research employed a semi-experimental method with a pre-test-post-test design, utilizing a control group. The statistical population comprised 75 male patients diagnosed with bipolar disorder type 1 at Imam Reza Hospital in Bojnourd (a city in Iran) in 2023. A total of 30 patients were selected using convenience sampling and randomly assigned to two groups of 15 individuals each, comprising the experimental and control groups. The questionnaires employed included the Emotion Regulation Questionnaire (ERQ) and the Cognitive Flexibility Inventory (CFI). The experimental group underwent eight sessions of dialectical behavior therapy, each lasting 90 minutes, while the control group did not receive any intervention. The results of the multivariate analysis of covariance demonstrated that dialectical group psychotherapy had a statistically significant impact on emotion regulation and cognitive flexibility in men with bipolar disorder type 1 (P < 0.01). This was evidenced by a notable increase in the emotion regulation and cognitive flexibility scores of patients in the experimental group, in comparison to the control group. Given that the results support the effectiveness of this approach on the variables mentioned, attention to this method can be very practical and effective for men with type 1 bipolar disorder.
تبلیغات
