مدل یابی علی روابط معلم- دانش آموز و طرد همسالان با اضطراب مدرسه ای در دانش آموزان ابتدایی با نقش میانجی جو عاطفی در مدرسه (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
مطالعه در حوزه اضطراب مدرسه ای منجر به بهبود عملکرد روان شناختی و جسمانی در دانش آموزان می شود. پژوهش حاضر با هدف مدل یابی علّی روابط معلم- دانش آموز و طرد همسالان با اضطراب مدرسه ای در دانش آموزان ابتدایی با نقش میانجی جو عاطفی مدرسه انجام شد. پژوهش حاضر بر مبنای هدف و شیوه گردآوری اطلاعات، توصیفی- همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل 714 نفر از دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان نیر در سال 1404-1403 است. نمونه آماری شامل 250 نفر براساس فرمول کوکران، از دانش آموزان پایه های چهارم، پنجم و ششم به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای بوده است. ابزار استفاده شده، پرسش نامه های رابطه معلم - دانش آموز زاکاریا (2020)، اضطراب کلاس درس داوائل (2020)، جو مدرسه اسکالز (2020) و طردشدگی از سوی همسالان طهماسیان (1384) بوده است. یافته ها نشان داد که اثر مستقیم بین طرد همسالان با اضطراب مدرسه ای مثبت و معنادار و مسیر مستقیم بین جو عاطفی مدرسه با اضطراب مدرسه ای منفی و معنادار بود. همچنین اثرات غیرمستقیم رابطه معلم- دانش آموز و طرد همسالان از طریق میانجی گری جو عاطفی مدرسه با اضطراب مدرسه ای معنادار بود. شاخص های نکویی برازش مدل از طریق ضریب تعیین R2 و ضریب پیش بینی کنندگی Q2 تایید شد. نتایج نشانگر آن است که جو عاطفی در مدرسه می تواند نقش موثری در ایجاد رابطه مطلوب در روابط معلم – دانش آموز و کاهش اضطراب مدرسه ای داشته باشد. همچنین کنترل طرد همسالان می تواند در کاهش اضطراب مدرسه ای در دانش آموزان موثر واقع شود. پیشنهاد می شود که در مراکز آموزش و پرورش برنامه های کاربردی مناسب طراحی شود و اقدامات لازم صورت گیرد.Causal Modeling of Teacher-Student Relationships and Peer Rejection with School Anxiety in Elementary School Students, with the Mediating Role of the Emotional Atmosphere at School
Studying school anxiety leads to improved psychological and physical performance in students. The present study aimed to model the causal relationship between teacher-student relationships and peer rejection with school anxiety in elementary school students, with the mediating role of school emotional atmosphere. The present study based on the purpose and the data collection method was descriptive-correlational using structural equation modeling. The statistical population included 714 elementary school students in Nir city in the year 1403-1404. The statistical sample includes 250 people based on the Cochran formula, from fourth, fifth, and sixth-grade students, using cluster random sampling. Instruments used were Zakaria's Teacher-Student Relationship Questionnaire (2020), Dawael's Classroom Anxiety (2020), Scholes' School Climate (2020), and Tahmasian's Peer Exclusion (2005). Findings showed that the direct effect between peer rejection and school anxiety was positive and significant, and the direct path between school atmosphere and school anxiety was negative and significant. Also, the indirect effects of the teacher-student relationship and peer rejection through the mediation of school atmosphere with school anxiety were significant. The goodness-of-fit indices of the model confirmed through the coefficient of determination R2 and the predictive coefficient Q2. The results indicate that the emotional atmosphere in school can play an effective role in creating a favorable relationship between teacher and student and reducing school anxiety. Also, controlling peer rejection can effectively reduce school anxiety in students. It is recommended that appropriate applications be designed in educational centers and that necessary measures be taken.
تبلیغات
