بررسی رابطه بین احساس تنهایی، غفلت از فرزندان و فرسودگی والدینی: مدل میانجی تعدیل شده (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه و هدف : احساس تنهایی می تواند بر روابط والد–فرزند اثر منفی بگذارد و منجر به غفلت والدینی شود. فرسودگی والدینی در این میان نقش میانجی دارد و جنسیت نیز می تواند این رابطه را تعدیل کند. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه احساس تنهایی با غفلت والدین از فرزندان با توجه به نقش میانجی فرسودگی والدینی و نقش تعدیل کننده جنسیت انجام شد. روش شناسی پژوهش : روش پژوهش توصیفی و از نوع تحلیل مسیر بود. تعداد 142 مادر با میانگین سنی95/40 و 98 پدر با میانگین سنی61/42 به روش نمونه گیری دردسترس، برای شرکت در پژوهش داوطلب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تجدیدنظرشده احساس تنهایی یوسی ال ای (راسل و همکاران، 1980)، مقیاس غفلت از فرزندان (رابرت و همکاران، 1984) و نسخه فارسی سنجش فرسودگی والدینی (موسوی و همکاران، 2020) بودند. یافته ها : نتایج نشان داد که رابطه تنهایی و غفلت از فرزندان در والدین (05/0p< ) و نیز رابطه بین احساس تنهایی و فرسودگی (05/0p< ) و احساس فرسودگی با غفلت از فرزندان معنادار است (05/0p< ). نتایج نشان داد که احساس تنهایی از طریق افزایش فرسودگی در والدین منجربه غفلت از فرزندان در والدین می شود (]15/0,011/0 CI [95/0). نتایج همچنین نشان داد رابطه تعدیل کننده جنسیت در مدل واسطه ای معنادار است، بدین ترتیب که در گروه پدران، رابطه غیرمستقیم احساس تنهایی از طریق افزایش فرسودگی بر غفلت از فرزندان معنادار است (]02/0,007/0- CI [95/0). نتیجه گیری: کاهش احساس تنهایی در مادران می تواند با کاستن از احساس خستگی آن ها از مسئولیت ها فرزندپروری پیامدهای والدگری مثبتی برای فرزندان به همراه داشته و توجه کافی برای مراقبت از فرزندان در والدین فراهم نماید.The Association of Loneliness, Child Neglect, and Parental Burnout: A Moderated Mediation Model
Objective: The current study aimed to investigate the effect of loneliness on parental neglect by the mediating role of burnout and the moderating role of gender in this relationship. Research Methodology: The research method was descriptive and path analysis. 142 mothers with a Mage of 40.95 and 98 fathers with a Mage of 42.61 volunteered to participate in the study using convenience sampling. The measurements included the Revised UCLA Loneliness Scale (Russell, 1980), the Child Neglect Scale (Roberts et al. 1984), and the Persian version of the Parental Burnout Scale (Mousavi et al., 2020). Findings: The results showed that the total effect of the relationship between loneliness and neglect of children in parents (p< .05) and the relationship between loneliness and burnout (p<0.05) and burnout with neglect of children is significant (p< .05). The results showed that feelings of loneliness lead to parental neglect of children through increased burnout in parents (.95 CI [.011, .15]). The results also showed that the moderating effect of gender in the mediation model is significant, such that in fathers, the indirect effect of loneliness through increased burnout on child neglect is significant (.95 CI [-.007, .02]). Conclusion: Reducing feelings of loneliness in mothers can lead to positive parenting outcomes for children by reducing their feelings of exhaustion from parenting responsibilities and providing parents with sufficient attention to caring for their children.
تبلیغات
