مدل تبیینی بی صداقتی تحصیلی مبتنی بر نظریه رفتار برنامه ریزی شده (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تبیین پیشایندهای بی صداقتی تحصیلی، مدلی مبتنی بر نظریه رفتار برنامه ریزی شده را آزمون کرد. در این مدل، تأثیر فرهنگ دانشگاه بر رفتار بی صداقتی تحصیلی ازطریق میانجی گری نگرش، هنجار ذهنی، کنترل رفتاری ادراک شده و قصد بررسی شد. این پژوهش همبستگی بر روی ۸۷۴ دانشجوی کارشناسی دانشگاه شیراز که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند، انجام شد. داده ها با مقیاس فرهنگ دانشگاه، مقیاس یکپارچه سنجش اجزای نظریه رفتار برنامه ریزی شده ویژه بی صداقتی تحصیلی و مقیاس رفتار بی صداقتی جمع آوری و با روش مدل یابی معادلات ساختاری (نرم افزار Smart PLS 3) تحلیل شدند. روایی همگرا و واگرا و همچنین پایایی ابزارها تأیید شد. یافته ها نشان دادند که قصد بی صداقتی تحصیلی، رابطه بین هریک از پیش بین ها (فرهنگ دانشگاه، نگرش، هنجار و کنترل رفتاری) و رفتار بی صداقتی را به شکل معنی داری میانجی گری می کند. همچنین اثر غیرمستقیمِ کل فرهنگ دانشگاه ازطریق میانجی گرها (نگرش، هنجار ذهنی، کنترل رفتاری ادراک شده و قصد) بر بی صداقتی تحصیلی معنی دار بود. این نتایج ضمن تأکید بر نقش محوری «قصد»، نشان می دهد که مدیریت بی صداقتی تحصیلی نیازمند توجه هم زمان به متغیرهای زمینه ای، شناختی و انگیزشی است.An Explanatory Model of Academic Dishonesty Based on the Theory of Planned Behavior
The present study, aiming to explain the antecedents of academic dishonesty, tested a model based on the Theory of Planned Behavior. In this model, the effect of university culture on academic dishonesty behavior was examined through the mediation of attitude, subjective norm, perceived behavioral control, and intention. This correlational study was conducted on 874 undergraduate students of Shiraz University who were selected using the multistage cluster sampling method. Data were collected with the University Culture Scale, the Integrated Scale for Measuring the Components of the Theory of Planned Behavior Specific to Academic Dishonesty, and the Academic Dishonesty Behavior Scale and were analyzed using the structural equation modeling method (Smart PLS 3 software). Convergent and discriminant validity, as well as the reliability of the instruments, were confirmed. The findings showed that academic dishonesty intention significantly mediates the relationship between each of the predictors (university culture, attitude, norm, and behavioral control) and dishonesty behavior. Also, the total indirect effect of university culture on academic dishonesty through the mediators (attitude, subjective norm, perceived behavioral control, and intention) was significant. These results, while emphasizing the pivotal role of intention, indicate that managing academic dishonesty requires simultaneous attention to contextual, cognitive, and motivational variables.
تبلیغات
