دیاسپورای ورزشی ایران: سرمایه ای پنهان برای توسعه پایدار ورزش (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
این پژوهش کیفی با رویکرد اکتشافی و استفاده از راهبرد تحلیل مضمونی به بررسی دیاسپورای ورزشی ایران به عنوان سرمایه ای پنهان برای توسعه پایدار ورزش کشور می پردازد. داده ها از طریق 17 مصاحبه نیمه ساختاریافته با ورزشکاران، مربیان، داوران و مدیران ورزشی مهاجر ایرانی و تحلیل اسناد رسمی و گزارش های مکمل گردآوری و تحلیل شدند. فرایند تحلیل شامل شش مرحله ای تحلیل مضمونی براون و کلارک (2006) برای تجزیه وتحلیل داده ها به کار گرفته شد. یافته ها نشان می دهند دیاسپورای ورزشی با انتقال دانش، فناوری های نوین و تجربیات بین المللی، نقش مهمی در بهبود ورزش و عدالت اجتماعی دارد، هرچند موانعی مانند محدودیت های قانونی و نگرش های منفی، بهره برداری کامل را محدود کرده اند. سهم نظری این تحقیق در به کارگیری چارچوب «سرمایه اجتماعی فراملی» است که روابط فراملی دیاسپورای ورزشی را به عنوان مکانیسمی کلیدی در انتقال پایدار دانش و تجربه ورزشی تبیین می کند. این مطالعه علاوه بر غنای ادبیات علمی، چارچوبی مفهومی و عملیاتی برای سیاست گذاری و توسعه تعاملات سازنده میان دیاسپورای ورزشی و نظام ورزش ایران ارائه می دهد.Iranian Sports Diaspora: A Hidden Asset for the Sustainable Development of Sports
This qualitative exploratory study employs thematic analysis to examine the Iranian sports diaspora as a hidden asset for the sustainable development of the country’s sports sector. Data were collected and analyzed through 17 semi-structured interviews with Iranian migrant athletes, coaches, referees, and sports administrators, complemented by official documents and supplementary reports. The analytical process followed Braun and Clarke’s (2006) six-step thematic analysis framework. Findings indicate that the sports diaspora plays a significant role in enhancing sports and social justice by transferring knowledge, innovative technologies, and international experiences. However, barriers such as legal restrictions and negative attitudes limit the full utilization of this potential. The theoretical contribution of this research lies in applying the “transnational social capital” framework, which conceptualizes the transnational relationships of the sports diaspora as a key mechanism for the sustainable transfer of knowledge and sporting expertise. Beyond enriching the academic literature, this study offers a conceptual and practical framework to guide policymaking and foster constructive interactions between the sports diaspora and Iran’s sports system.
تبلیغات
