مقایسه مفهوم دیگری نامتناهی در فلسفه لویناس با خداوند در «تمهیدات» عین القضات همدانی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
مهم ترین دستاورد عرفان عملی، زیستِ با اخلاق است. اساسِ مناسبات اخلاقی بر دیگرخواهی و مسئولیت در برابر غیر استوار شده است که با نفی خودمحوری و گریز از خویشتن معنا می یابد. به زعم امانوئل لویناس، در تعاملات با عالم هستی، هرجا سوژه با غیری مواجه شود که تحت سلطه «من» قرار نگیرد و خودبسندگی اش زیر سؤال برود، آنجا بستری است که اخلاق می بالد. تجربه مواجهه با غیر، در هیئت «دیگری» به اوج می رسد که لویناس غیریت او را با اصطلاح «نامتناهی» توصیف می کند. با ورود تصور نامتناهی به جهان سوژه، آگاهی او دچار «شکافت» می شود که لویناس از این وضعیت تعبیر به اخلاق می کند. او مواجهه چهره به چهره با «دیگری» را با مسئولیت نامتناهی برابر می داند. در جهان هستی، نامتناهیتِ مطلقی هست که هرگز نمی تواند عطش کنجکاوی آدمی را به تمام وکمال فروبنشاند و آن خداوند است. در سنت عرفان عاشقانه، عارف بنابر پیمانی ازلی، خود را در مقابل عشق خداوند مسئول می داند و رسالت خود را عشق ورزی خالصانه به او، بی چشمداشتی، می انگارد؛ ازاین رو جهد می ورزد تا با فنای صفات نفسانی، اسباب قرب به حق را فراهم آورد. در این طریق، عارف با فانی کردنِ صفات خویشتن، به صفات «دیگریِ» نامتناهی باقی می گردد؛ به عبارتی، هویتِ حقیقی و اصیلِ سوژه در این مواجهه شکل می گیرد. رساله تمهیدات، نوشته عین القضات همدانی، یکی از آثار منثور عرفانی است که در آن رابطه میان عارف و خداوند، جلوه ای ویژه دارد. این پژوهش بر آن است تا به روش تحلیل محتوایی، این رابطه عاشقانه را با فلسفه اخلاقِ لویناس و رابطه سوژه و «دیگریِ» نامتناهی تطبیق دهد.Comparing the concept of the infinite Other in the philosophy of Levinas with God in Ayn al-Quzat Hamadani’s Tamhidat
The most important achievement of practical mysticism is moral life. The basis of the moral rights of equal altruism and responsibility has not been established so that self-righteousness and self-denial have no meaning. According to Emmanuel Lovinas, outside interactions with the entity, wherever there is a need to take a decision under the rule of "I" and self-interest be questioned, enter I'm bald. The experience of being non-other, in the spirit of "otherness", culminates in what Luinas describes non-otherness in terms of "doubt" And the need to respond face-to-face with “others” is equal to the nomination. In the universe of being, there is absolute immanence that is God. From the Sunnah Mystics of Lovers, Arif Banabar Pemani Azli, God is responsible for himself against love and the mission of himself love be Khalsan, without prejudice, without angerd; Women go to the extreme of personal qualities, bringing closer to the truth. In this way, the mystic calls the attributes of immortality, the remaining nomenclature circulates as the attributes of “other”; In other words, the real and genuine identity of the subject takes a fashionable form. The Tradition of Tamhidat, written by Ain al-Qazat Hamdani, is one of the most powerful mystical sources that shows that the relationship between the sage and God has a special appearance. This inquiry is necessary to find a method of comprehensive analysis, this relationship with the lovers of the moral philosophy of Lovinas and the relationship between the gospel and the "other" designation.
تبلیغات
