تحلیل روان شناختی کودک در مثنوی مولوی با رویکرد رشد شناختی ژان پیاژه (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
خوانش و نقد متون ادب فارسی بر اساس نظریه روان شناسان معاصر، دریچه تازه ای را به روی خواننده می گشاید و از پیوند آثار ادبی با علم روان شناسی پرده بر می دارد . مطابق این رویکرد، در نگرش روان شناسانه مولوی، هویت و شخصیت مستقل کودک با توجّه به ساحت بیرونی و درونی انسان، در دو بُعد رشد جسمی و رشد فکری به طور توأمان مطرح می شود که توقف غیر طبیعی رشد کودک در هر یک از این دو بُعد، موجب نقصان و کاستی بُعد دیگر خواهد شد؛ لذا این مقاله به روش توصیفی - تحلیلی و با رویکرد به نظریه رشد شناختی پیاژه، به تبیین اصول نظری و مراحل رشد پیاژه در مثنوی مولوی می پردازد و یک درک روانشناختی جدیدی از عواطف اولیه ، زبان غیرکلامی گریه ، نماد آفرینی ، طرح واره های اعمال جسمانی و فرآیند درون سازی ، بازی ، جاندارپنداری اشیاء و تقلید کودک را فراروی مخاطب قرار می دهد .Psychological analysis of the child in Molavi ’s Masnavi with Jean Piaget’s psychological approach
Study and textual criticism of Persian based on the theory of contemporary psychologists opens a new window for the reader and discloses linking literary works with psychological science. According to this approach in Molavi ’s psychological approach, the identity and independent personality of the child according to the outer and inner surface of man, in two dimensions, psychological growth and intellectual growth are mentioned together that stopping the child’s abnormal growth in each of these two dimensions will cause the deficiency of the other dimension. Therefore, this article explains the theoretical principles and stages of Piaget’s development in Molavi ’s Masnavi with a descriptive and analytical method and with an approach to Piaget’a theory of cognitive development and puts on the audience a new psychological understanding of primary emotions, the non-verbal language of crying, symbolic creation, the schemas of physical actions and internalization process,play, vivid perception of things and child imitation.
تبلیغات
