بررسی تطبیقی درخت به عنوان ایماژی اساطیری و عرفانی در رساله های تمثیلی سهروردی و مثنوی مولانا (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
گیاهان بویژه درختان همواره حضوری سمبلیک در میان آیین ها و ادیان مختلف داشته اند. صورت مثالی درخت پر از رمز و رازهایی است که انسان به عنوان بخشی از آن یا بهتر است بگوییم بخش مرکزی این تصویر به شمار می رود. درخت به واسطه خصیصه های متمایزش به نوعی پیونددهنده عناصر زمینی و آسمانی است. سهروردی و مولانا با امتزاج خصیصه های اساطیری و عرفانی درخت، تصویری ابداع کردند که چند پهلو، گریزپذیر، ذوالبطون و در عین حال جامع اضداد است. آنان در آثار خود از تصویر درخت برای بیان معانی و مفاهیمی گوناگونی بهره بردند. به بیان دیگر، درخت به عنوان یک تصویر واحد برای معانی متعددی به کار رفته است. این جستار با روش توصیفی و تحلیلی و با تکیه بر داستان های تمثیلی سهروردی و مثنوی مولوی سعی دارد به بررسی تصویر درخت به عنوان ایماژی بپردازد که سازنده معنی است و در عین حال حیات و جهان بینی عارف با این تصویر و مانند آن تعریف می شود.A comparative study of the tree as a mythical and mystical image in the allegorical stories of Suhrawardi and Rumi's Masnavi
Plants, especially trees, have always had a symbolic presence among various religions and denominations. An example of a tree is full of mysteries that humans are a part of, or rather the central part of this image. The tree is a kind of link between earthly and celestial elements due to its distinctive properties. Suhrawardi and Rumi, by combining the mythological and mystical features of the tree, created an image that is multifaceted, evasive, ulterior, and at the same time comprehensive of opposites. In their works, they used the image of the tree to express various meanings and concepts. In other words, the tree has been used as a single image for several meanings. This article tries to study the image of the tree as an image that is a constructor of meaning and at the same time the life and worldview of the mystic with this image and the like by defining descriptive and analytical methods and relying on the allegorical stories of Suhrawardi and Rumi's Masnavi. It becomes
تبلیغات
