زباله های فضایی در حقوق بین الملل: چالش های نظارتی و راهکارهای حقوقی
آرشیو
چکیده
این پژوهش به بررسی جامع چالش های حقوق بین المللی ناشی از زباله های فضایی می پردازد. مطالعه حاضر نشان می دهد که نظام حقوقی موجود با وجود دستاوردهای قابل توجه، از سه ضعف ساختاری اصلی رنج می برد: پراکندگی اسناد حقوقی، فقدان مکانیسم های نظارتی مؤثر و نبود سازوکارهای اجرایی الزام آور. یافته ها حاکی از آن است که رویکردهای داوطلبانه کنونی در کاهش زباله های فضایی ناکافی بوده و نیازمند تحولی بنیادین در تفسیر اصول حقوق فضایی است . این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی اسناد بین المللی، رویه های قضایی و دیدگاه های علمی سه سطح راهکار پیشنهاد می دهد: در سطح فنی (استانداردهای طراحی اجباری)، سطح اقتصادی (صندوق بین المللی پاکسازی) و سطح نهادی (تقویت همکاری های بین المللی). نوآوری اصلی این پژوهش در ارائه مفهوم «حقوق پیشگیرانه فضایی» و توسعه چهارچوبی برای مسئولیت گسترش یافته تولیدکنندگان است . نتایج نشان می دهند که حل این چالش مستلزم بازنگری در معاهدات موجود، ایجاد نهادهای تخصصی نظارتی و توسعه نظام ثبت دیجیتال اشیاء فضایی است. این مطالعه در نهایت بر ضرورت اقدام فوری جامعه بین المللی برای جلوگیری از تحقق سناریوی «سندرم کسلر» و حفظ فضای ماورای جو برای نسل های آینده تأکید می ورزد.Space Debris in International Law: Regulatory Challenges and Legal Solutions
This research comprehensively examines the challenges of international law arising from space debris. The present study shows that the existing legal system, despite significant achievements, suffers from three main structural weaknesses: the fragmentation of legal documents, the lack of effective monitoring mechanisms, and the absence of binding enforcement mechanisms. The findings indicate that current voluntary approaches to reducing space debris are insufficient and require a fundamental transformation in the interpretation of space law principles. This study, using a descriptive-analytical method and by reviewing international documents, judicial procedures, and scientific perspectives, proposes three levels of solutions: at the technical level (mandatory design standards), the economic level and the institutional level (strengthening international cooperation). The main innovation of this study is in presenting the concept of preventive space rights and developing a framework for extended producer responsibility. The results show that solving this challenge requires revising existing treaties, establishing specialized regulatory institutions, and developing a digital registry system for space objects. The study ultimately emphasizes the need for urgent action by the international community to prevent the realization of the “Kessler syndrome” scenario and preserve outer space for future generations.
تبلیغات
