بازدارندگی تبعید و نفی بلد در عصر ارتباطات
آرشیو
چکیده
ظهور عصر ارتباطات و گسترش ابزارهای ارتباطی نقش مهمی در کاهش یا تغییر میزان بازدارندگی مجازات هایی نظیر تبعید و نفی بلد داشته است. طبق ماده های 285 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و 142 آیین نامه اجرای احکام حدود مصوب 1398، محاربین از هر گونه ارتباط و دسترسی به وسایل ارتباطی در دوران محکومیت منع شده اند، در حالی که محدودیت مشابهی برای مرتکبین جرایمی مانند زنا یا قوادی وجود ندارد. حال پرسش این است که میزان بازدارندگی مجازات های تبعید و نفی بلد در عصر ارتباطات به چه صورت است؟ پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با هدف بررسی تفاوت ساختاری و تأثیر عصر ارتباطات بر بازدارندگی مجازات های تبعید و نفی بلد انجام شده است. با تحلیل نحوه دسترسی به ابزارهای ارتباطی در دوران محکومیت و تأثیر این دسترسی ها بر بازدارندگی، مشخص می شود که گسترش ابزارهای ارتباطی، اثربخشی مجازات های مذکور را به چالش کشیده است، به طوری که بازدارندگی مجازات های تبعید و نفی بلد کاهش یافته و نیازمند بازنگری در نحوه اعمال این مجازات ها است. همچنین از راهکارهای عملی برای افزایش بازدارندگی این نوع مجازات ها در عصر ارتباطات، تشدید نظارت بر دسترسی های ارتباطی است که این پژوهش به تحلیل تأثیرات اجتماعی و قانونی این پدیده در ساختار نظام کیفری ایران می پردازد.Deterrence of Exile and Banishment in the Period of Communication
The emergence of the period of communication and the expansion of communication tools have played an important role in reducing or changing the deterrence of punishments such as exile and banishment . According to Articles 285 of the Islamic Penal Code approved in 1392 and 142 of the Regulations for the Implementation of Hudud Sentences approved in 1398, the Moharebin are prohibited from any communication and access to communication tools during their sentence, while there is no similar restriction for perpetrators of crimes such as adultery or pimping. Now the question is, what is the deterrence of the punishments of exile and banishment of the period of communication? The present study was conducted using a descriptive-analytical method and aimed at examining the structural differences and the impact of the period of communication on the deterrence of punishments of exile and banishment of the country. By analyzing the access to communication tools during the sentence and the effect of this access on deterrence, it is clear that the spread of communication tools has challenged the effectiveness of the aforementioned punishments, so that the deterrence of the punishments of exile and banishment of citizenship has decreased and requires a review of the way these punishments are applied. Also, one of the practical solutions to increase the deterrence of these types of punishments in the period of communications is to intensify the monitoring of communication access. This research analyzes the social and legal effects of this phenomenon in the structure of the Iranian penal system.
تبلیغات
